راحت باش

خیلی زیبا بود یاسمن جان

بای

آواز عاشقانه ما در گلو شکست
حق با سکوت بود،صدادر گلو شکست

دیگر دلم هوای سرودن نمیکند
تنها بهانه دل ما در گلو شکست

سربسته ها ز بغض گره خورده در دلم
آن گریه های عقده گشا در گلو شکست

ای داد،کس به داغ دل باغ دل نداد
ای وای های های عزا در گلو شکست

آن روزهای خوب که میدیدم خواب بود
خوابم پرید و خاطره ها در گلو شکست

((بادا)) مباد گشت و ((مبادا)) به باد رفت
((آیا)) زیاد رفت و ((چرا)) در گلو شکست

فرصت گذشت و حرف دلم ناتمام ماند
نفرین وافرین و دعا در گلو شکست

تا آمدم که با تو خداحافظی کنم
بغضم امان نداد و خداحـ...... در گلو شکست ... !

بی تو طوفان زده دشت جنونم
صیدافتاده به خونم
تو چه‌سان می‌گذری غافل از اندوه درونم؟
بی من از کوچه گذر کردی و رفتی
بی من از شهر سفر کردی و رفتی
قطره‌ای اشک درخشید به چشمان سیاهم
تا خم کوچه به دنبال تو لغزید نگاهم تو ندیدی...
نگهت هیچ نیفتاد به راهی که گذشتی
چون در خانه ببستم،
دگر از پا نشستم
گوئیا زلزله آمد،
گوئیا خانه فروریخت سر من
بی تو من در همه شهر غریبم
بی تو، کس نشنود ازاین دل بشکسته صدائی
بر نخیزد دگر از مرغک پر بسته نوائی
تو همه بود و نبودی
تو همه شعر و سرودی
چه گریزی ز بر من که ز کوی‌ات نگریزم
گر بمیرم ز غم دل به تو هرگز نستیزم
من و یک لحظه جدایی؟
نتوانم، نتوانم
بی تو من زنده نمانم ... !