روزی اگر سراغ من آمد به او بگو:

او پاک زيست ،

پاکتر از چشمه های نور ،

همچون زلال اشک ...

وقتی به ياد روی تو می بود ،

می گريست ...

روزی اگر سراغ من آمد به او بگو:

آن لحظه ای که ديده برای هميشه بست ،

آن نام خوب ،بر لب لرزان او نشست ...

شايد روزی اگر...

چه؟

او؟

نه

آه ... نمي آيد ...

گفتند ستاره را نمی توان چید
و آنان که باور کردند
برای چیدن ستاره حتی دستی دراز نکردند
اما باور کن
که من به سوی زیباترین و دورترین ستاره دست دراز کردم
و هر چند دستانم تهی ماند ...
اما چشمانم لبریز ستاره شد ...

ای تنها تکیه‌گاه ...

از چشیدن نامردی ...

و کشیدن نامرادی

گریزی نیست ...

باک هم نیست,

به شرط آنکه

حسابش نزد تو محفوظ بماند ...

و البته ...

خوش حساب تر از تو کیست؟ ... !

ما همیشه صداهای بلند را می شنویم ,

پر رنگها را می بینیم

و سخت ها را می خواهیم

غافل از اینکه...

خوب ها آسان می آیند...

بی رنگ می مانند

و ...

بی صدا می روند ... !

دلم دریا شود از آتش عشقش ...

ولی افسوس و صد افسوس

بسوزاند همه آفاق و عالم را

نمی دانم که این آتش به صد دریا شود خاموش؟!

نمی دانم ...

نمیدانم ...