یک شعر سبز توی سرم راه می رود



وقتی که عشق دور وبرم راه می رود


در خاطرات کودکیم پرسه می زند


دردی که باز تا پدرم راه می رود


در من هزار سال به طوفان نشسته است


بغضی که توی چشم ترم راه می رود


دل میله های سرد قفس راشکسته است


پرواز روی بال وپرم راه می رود


امشب کبوتر غزلی تشنه ام که باز


تا مشکهای سبز حرم راه می رود


آتش،گلوله،خون،همه ی سرزمین ِ من


در دستهای شعله ورم راه می رود


گرگی به مرگ باور من فکر می کند


یک شعر سبز توی سرم راه می رود

از خوشی اسکلتم توی تنم می رقصد!
با ستون فقراتم لگنم می رقصد!

طفل چرمنگ درونم شده از بس کیفور
بنده آهنگ عزا هم بزنم می رقصد!

چشم من می کند آغاز تکانی موزون
جلویش را که بگیرم ؛دهنم می رقصد!

می رود جنبش و چرخش پس از آن تا پایین
اندک اندک همه جای بدنم می رقصد...

چون که مسری است گمانم حرکات موزون
طی یک حادثه...شرمنده...! زنم می رقصد!

بعد از آن هم پسرانم به تکان می آیند!
تا حسینم بنشیند،حسنم می رقصد!

می رسد نوبت سارا و سهیلا آن گاه
آخر معرکه هم نسترنم می رقصد...!

این همه سرخوشی از چیست؟!نزن ؛می گویم!
هر چه دارم به هوای وطنم می رقصد...

کشوری پیشرو و- تک به جهان ما داریم
خانه ام بسته به خاک خفنم می رقصد

خرم از جامعه چند صدایی حتی
آن خر گشته رها در چمنم می رقصد!

یک صدا هست ز بالا و یکی از پایین!
هر یک از این دو که برخاست تنم می رقصد!

از وسط هم که غراغیر شکم می آید!
و از آن نیز دل کرگدنم می رقصد!

هم صدای دف و هم نغمه گیتار و چگور
چه کنم خب؟ نه خودم؛بلکه منم می رقصد!

مگر این کوک کمر خود الکی در برود!
که اگر پوست هم از او بکنم ،می رقصد!

بس که کوکم ولی از جامعه مطلوبم
بعد مرگم جسدم در کفنم می رقصد!

بهار

آماده ام تا عشقمان ضرب المثل باشد

البته چشمانت اگر مرد عمل باشد

قد نگاهت کاش لبهایت به حرف آیند

تا عشق .. نه ... اسطوره حتی محتمل باشد

اینجا لب از لب وا کنی فرصت فراهم هست

تا بیت آخر صحبت از ماه عسل باشد

بهمن به تن دارم تو با آغوش مردادیت

اردیبهشتم کن که اوضاع معتدل باشد

اینجا بگو .. اینجا .. همین مصرع که تا فردا-

آوازه مان پیچیده در بین الملل باشد

لب واکنی لبهای من ... استغفرالله... من-

می ترسم امشب حرفهایم مبتذل باشد

می ترسم امشب واژه ها هم عاشقت باشند

تصویر هر بیتم فقط بوس و بغل باشد

دارم شبیه مادرم حوا ... نمی دانم

شاید برای عشقمان امروز" ازل" باشد

کم کم جنون می گیرم از لبهای خاموشت

اصلا همین بیت آخرین ضرب الاجل باشد

...

حرفی نزد شاید دلش راضی نبود اصلا

ماه عسل در کوچه باغ این غزل باشد

دستی به در کوبید و دردی قلب ما را ..کاش

یا دست او یا دست بی روح اجل باشد



ساحل صالحی