سلام دوستَ م .

ممنونم ازت .

همانا دلها آرام گیرد با یاد ِ خدا .

از کـوفه برون آیید، در تفـرقه پوسـیدیم
از «اشهد ان مولا»، ما هیچ نفهمیدیم

با نـام عـلی بردند، با نـام عـلی خـوردند
ما چشم فرو بستیم، در همهمه خوابیدیم

پشت «هبل» و «عزی»، از نام علی لرزید
جنس تن ما از چیست؟ کاز او نهراسیدیم

او نان شب خـود را، می‌داد بـه مسکینان
مـا نان گـــدا را هـم، در بادیـه دزدیدیم

جز خرقه نپوشـیدیم، جز مهر نبوســیدیم
از بحر عـلی امـا، یک قطـره ننوشــیدیم

شمشیر عــلی ناحق بر سینه نمی‌رقصـید
مـا پیـــرو او بـا تیـغ، بر قافـلـه تازیـدیم

آیین علی این نیست، ابزار علی دین نیست
یک عمر در این منزل، جز بت نپرستیدیم

او بـود که صـد طوفان از جای نمی‌بردش
ماییـم که با هر باد، صد دایره چرخیدیم!!

یک لحظه زندگی تو از دست می رود
وقتی کسی که هستی ِ تو هست می رود

شاید که اندکی بنشـیند کنار تو
اما کسی که بار سفر بست، می رود

از کـمترین تکان تنَش رنج میکـشی
وقتی که پیش ازین به تو گفته ست می رود

آن کس که دل بریده...، تو پا هم ببرّی اش...
چون طفلی از کنارتو با دست می رود

"رفتن" همیشه راهِ رسیدن نبوده است
گاهی مسیر جاده به بن بست می رود