روی پلک هایم

نقش بیداری می کشم

و هوشیاری را

گلدوزی می کنم

بر حاشیه ی نگاهم

تا دست به دامنت شوم

وقتی

از میان خواب هایم

عبور می کنی...

***

دست به دامنت شوم

از هجوم کابوس ها

و پریشانی تلخ روزهایم را

به تو بسپارم

تا به شیرین ترین رویای ممکن

تعبیر کنی..

و گهواره ی کودک ناآرام خواب را

به تکانی رام...

***

دهان هذیان ها را

می بندم

تا دست به دامنت شوم

حتی اگر

آهسته عبور کنی...

راستی

کی به خوابم می آیی...؟

کبوتر

نام دیگر پرواز است

اگر آبی آسمان، عمیق

و اوج نگاهت

حامی بالی باشد

که در هوای تو

گشوده می شود...

***

حجم قفس

وسعت پروازم را احاطه کرده است

و پاهایم را

در بدرقه ی بی بالی

به کبوتری بخشیدم...

***

زمین تنگ است

آسمان محدود

وتو آنقدر دیر کرده ای

که پرواز قضا می شود

به وقت کبوتر...

***

آسمان

سقف قفس است

و هوای نبودنت سنگین

آنقدر که

آسمان را به زیر بکشد

و پشت پا به بخت کبوتری بزند...

نی خبر دارد از آن باران که ریخت
آشیان لک لکی از هم گسیخت

نی خبر دارد از آن گم کرده جفت
آهوی کوهی که جز در خون نخفت

نی خبر دارد ز اشک پهلوان
دشنه در پهلوی سهراب جوان

نی خبر دارد از آن مردان مرد
خون‌شان گلگونه رخسار زرد

نی خبر دارد ز درد ا شتیاق
سینه های شرحه شرحه از فراق

بشنو از نی چون حکایت می‌کند
از جداییها شکایت می‌کند

بسیار انتخاب زیبایی بود