با غم انگیز ترین حالت تهران چه کنم.....
خیلی قشنگ بود آهنگش

غبغب چو طوق آویخته فرمان ز مشک انگیخته
صد شحنه را خون ریخته با طوق و فرمان تا کجا؟

بر دل چو آتش می‌روی تیز آمدی کش می‌روی
درجوی جان خوش می‌روی ای آب حیوان تا کجا؟

طرف کله کژ بر زده گوی گریبان گم شده
بند قبا بازآمده گیسو به دامان تا کجا؟

دزدان شبرو در طلب، از شمع ترسند ای عجب
تو شمع پیکر نیم‌شب دل دزدی اینسان تا کجا؟

هر لحظه ناوردی زنی، جولان کنی مردافکنی
نه در دل تنگ منی؟ ای تنگ میدان تا کجا؟

گر ره دهم فریاد را، از دم بسوزم باد را
حدی است هر بیداد را، این حد هجران تا کجا؟

می خواستم که از تو و من رها شویم ما
می خواستم، ولی دل ِ تنگِ شما گرفت

خودکار مشکی و ورق پاره ای که بود
نقش دوچشم های تو را بی هوا گرفت

افتادم و شکستم و نابودتر شدم
آشوب ناگزیر مرا بی صدا گرفت

فریاد های یخ زده ام در گلو شکست
وقتی بنای سرکش ِ عشق ِ تو پاگرفت

این ماجرا به رفتن ِ تو ختم می شود
طوری که پشت پای تو قلب ِ خدا گرفت

سید مهدی نژادهاشمی