سلام منم از دستت ناراحتم.......سلام نکنی ها؟

بابا فهمیدیم که باغم دارین

وقتی دوست داشتن های تو
روزه ی سکوت ثانیه ها را می شکست...
آن زمان که افطاری ام
یک استکان نگاه گرم بود
و شیرینی بوسه های پی در پی...
حالا...
بعد از اذان دلتنگی هایم
از سردی لبخند های اجباری
یخ می زنم...
و در جاده ی نداشتن تو
آهسته آهسته
کافر می شوم...

اگه امتیازت 100 نشده بگو من برات میسازم .. بعد مدیرت میکنم

مگه سر بازه دل نداره ؟

اخی... ایشالله به سلامتی برن وبرگردن

اللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد وَ عَجِّلْ فَرَجَهُ

من عادت کرده ام به دیوار کشیدن...
میان خود بودن و همه بودن...
من عادت کرده ام به آنکه خاطره های تو دلداریم دهند
میان مرز باریک و احمقانه ی بودن یا نبودن...
میان ذهنی که هیچکس نمی بیند
هیچکس احساس نمی کند زنده بودنش را
نفس کشیدنش را
آهسته آهسته مردنش را...
قلب من هرگز میان سینه ام نبوده است
قلب من میان خاطرات تو
در آن اتاق همیشه قفل انتهای راهرو
پشت پریشانی های یک ذهن بی قرار
می تپد دیوانه وار...
آرزو می کند؛
کاش دلبری بود که می آمد یک روز
راز احمقانه ی این دیو منتظر را
کشف می کرد...