در پی دوست همه جای جهان را گشتند
کس ندیدند در آیینه به خود خندیدند

سیر تقویم جلالی به جمال تو خوش است
فصل ها را همه با فاصله ات سنجیدند

گاهی آنقدر سردم

که تمام رودهای جهان

در چشم هایم یخ می زنند

گاهی آنقدر گرم

كه حتي

پيش از آنكه بميرم

هر آتشي مي تواند از گور من بلند شود



هواشناسی در حال و هواي من سردرگم است

و نمی فهمد

كه تمام ابرها به فرمان منند

و خورشيد فقط جهت چشم های من می چرخد

مي گويد

این زن ِ دیوانه

فکر می کند

جهاني ست

كه سرد و گرم روزگار را چشيده است !

من یک زن خوشبختم

و خیابانی که راه مرا دنبال می کند

خوشبخت است

و کوچه ای که

به گریبان خانه ام می رسد

خوشبخت است

و تو که هر روز به پنجره ی اتاقم پیله می کنی

یک روز

پروانه ای خوشبخت می شوی



با این همه

دروغ عنکبوتی ست

که مدام

در دهانم تار می تند

عاشق شدی

areeeeeeeeeeeee az foshat be man ziyad dadiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii