بادها، نوحه‌خوان
بيدها، دسته زنجيرزن
لاله‌ها، سينه‌زنان حرم باغچه
بادها، در جنون
بيدها، واژگون

لاله‌ها، غرق خون ،
خيمه‌ی خورشيد سوخت
برگ‌ها، گريه‌کنان ريختند
آسمان، کرده به تن پیرهن تعزیه ،
طبل عزا را بنواز ای فلک ...
::::::::::::::::::::::::::::::
عمران صلاحی

خورشیدِ پشتِ پنجره‌ی پلک‌های من
من خسته‌ام! طلوع کن امشب برای من

می‌ریزم آن‌چه هست برایم، به پای تو
حالا بریز هستی خود را به پای من


وقتی تو دل‌خوشی، همه‌ی شهر دل‌خوشند
خوش باش هم به جای خودت هم به جای من

تو انعکاسِ من شده‌ای کوه‌ها هنوز
تکرار می‌کنند تو را در صدای من

آهسته‌تر! که عشق تو جُرم است، هیچ‌کس
در شهر نیست باخبر از ماجرای من

شاید که ای غریبه تو همزاد با منی
من... تو... چه‌قدر مثل تو هستم! خدای من ... !

نجمه زارع