دشنه ... بر لب تشنه

خنجر ... بر تارِ حنجر

در خواب ... کودک بی‌تاب

خاموش ... طفل در آغوش

زینب ... آیه‌ها بر لب

خواهر ... داغ برادر

عباس ... بوی گل یاس

اکبر ... لاله پر پر

بیدار ... سینه تبدار

فریاد ...این همه بیداد

هیهات ... شام و خرابات

گریان ... محفل یاران

آتش ... شعله سرکش

بستر ... خیمه خاکستر

عالم ... غرق در ماتم

برلب ... ناله‌های شب

[لینک]

عباس حسین نژاد

عــاشقـم اهـل هـمین کـوچـه ی بـن بـست کــناری
کـه تــو از پـنجــره اش پـا بـه قــلب مـن دیـوانـه نهـادی

...

گـنه از کــیسـت ؟؟
از آن پـنجـره بــاز ؟؟
از آن چـشـم گــنه کــار ؟؟!!
از آن خــنده معـصـوم ؟؟!!
یــا از آن لــحظه ی دیــدار ؟!!!

عکس او در اشک من نقشی خیال انگیز داشت
ماه سیمین، جلوه ها در موج دریا می کند
از طربناکی به رقص آید سحرگه چون نسیم
هر که چون گل خواب در آغوش صحرا میکند
خاک پای آن تهی دستم که چون ابر بهار
بر سر عالم فشاند هر چه پیدا می کند
دیده ی آزاد مردان سوی دنیای دل است
سفله باشد آنکه روی دل به دنیا می کند
عشق و مستی را از این عالم بدان عالم بریم
در نماند هر که امشب فکر فردا می کند
همچو آن طفلی که در وحشت سرایی مانده است
دل،درون سینه ام بی طاقتی ها می کند
هر که تاب منت گردون ندارد چون رهی
دولت جاوید را از خود تمنا میکند

رهی معیری

عجب...

دل فارغ ز درد عشق، دل نیست
تن بی‌درد دل جز آب و گل نیست

ز عالم روی آور در غم عشق!
که باشد عالمی خوش، عالم عشق


غم عشق از دل کس کم مبادا !
دل بی‌عشق در عالم مبادا !

فلک سرگشته از سودای عشق است
جهان پر فتنه از غوغای عشق است

اسیر عشق شو! کازاد باشی
غمش بر سینه نه! تا شاد باشی

ز یاد عشق، عاشق تازگی یافت
ز ذکر او، بلند آوازگی یافت

اگر مجنون نه می زین جام خوردی،
که او را در دو عالم نام بردی؟

هزاران عاقل و فرزانه رفتند
ولی از عاشقی بیگانه رفتند

نه نامی ماند از ایشان ، نی نشانی
نه در دست زمانه، داستانی

بسا مرغان خوش‌پیکر که هستند
که خلق از ذکر ایشان لب ببستند

چو اهل دل ز عشق افسانه گویند
حدیث بلبل و پروانه گویند

به گیتی گرچه صدکار، آزمایی
همین عشقت دهد از خود رهایی

بحمد الله که تا بودم درین دیر
به راه عاشقی بودم سبک سیر

به پیری و جوانی نیست چون عشق
دمد بر من دمادم این فسون عشق

که: «جامی» چون شدی در عاشقی پیر،
سبک‌روحی کن و در عاشقی میر !

بنه در عشقبازی داستانی!
که باشد از تو در عالم نشانی

بکش نقشی ز کِلک(=قلم) نکته‌زایت!
که چون از جا روی مانده به جایت

جامی

3

فلک زین کجروی هایت نمی گویم که برگردی ,
شبِ وصل است خواهم اندکی آهسته تر گردی !

ز مهتاب رُخش ویرانه ی من روشن است امشب
اگر وقت طلوعت آید ای خورشید ، برگردی


پس از عمریست امشب کوکب اقبال من طالع
تو را ای شب نمی خواهم به وقت خود سحر گردی !

عجب نبود که جز روز قیامت پرده نگشایی
که ای صبح سعادت از شب من با خبر گردی

تو ای اختر شناس امشب توانی گفت گردون را
که بهرِ خاطرم بر عکس شب های دگر گردی

مها امشب به جانان دردِ دل دارم میا بیرون !
که می ترسم خدنگ آه فیضی را سپر گردی !

فیضی دکنی

زینب زینب زینب شمشیر دو پهلو دان برنده بیان زینب
زینب زینب زینب قارداش باشونین اوستونده زولفی آراران زینب
زینب زینب زینب صحرای مصیبت ده غمنن قوجالان زینب
زینب زینب زینب قارداش باشونین قانی زولفینده حنا زینب
زینب زینب زینب پیمان حَقَ مظهر قرآنه او لان یاور

زینب زینب زینب حجب و ادبه مظهر شأن و شرف منبر
زینب زینب زینب دائم گوزی قان یاشلی باشینده قارا معجر
زینب زینب زینب زهراسی اولن گوندن آماج بلا زینب
زینب زینب زینب تعبیر رسا زینب تسبیح خدا زینب
زینب زینب زینب محراب عبادت ده تفسیر دعا زینب
زینب زینب زینب پروندۀ خونین شاه شهدا زینب
زینب زینب زینب محکم سوزی اوستونده مردانه دوران زینب
زینب زینب زینب کاخ ستم و ظلمی قل باغلی یخان زینب
زینب زینب زینب چوخ قمچی دگن باشی محمل ده یاران زینب
زینب زینب زینب یولّاردا پرستاری حبُ الاُسرا زینب
زینب زینب زینب سر قافله نهضت اوز نهضتنه قیمت
زینب زینب زینب اولّ ده گورن عزت آخرده چکن ذلت
زینب زینب زینب آغلار گزی غربتده قارداشلارونا حسرت
زینب زینب زینب جان سینه ده سوئلرده وای بخته قرا زینب
زینب زینب زینب هم نایب زهرایه هم دیننه پیرایه
زینب زینب زینب آقزوندا شیرین سوزلر غمنن دولانان وایه
زینب زینب زینب ایستکلی رقیه یینن قبری اولان همسایه
زینب زینب زینب هیچ گور میین عمرینده بیر لحظه صفا
زینب زینب زینب زینب جان نقدنه دین اوسته ارزان ورن زینب
زینب زینب زینب غربت ده اولن یالقوز محتاج کفن زینب
زینب زینب زینب کنز حیا زینب کان وفا زینب
زینب زینب زینب درد آشینا زینب غرق بلا زینب
غم قهرمانی زهرا نیشانی ای روح با ایمان جانیم سنه قوربان