طعم خوش لحظه‌ها را بی هیچ واسطه‌ای حس کنید. آروز می‌کنم نگرانی برای فرداها و افسوس گذشته‌ها چادر سیاهی نیافکند روی خوشی‌ها و خنده‌های از ته دلتان.

ای یوسف خوش نام ما خوش می‌روی بر بام ما
ای درشکسته جام ما ای بردریده دام ما

ای نور ما ای سور ما ای دولت منصور ما
جوشی بنه در شور ما تا مِی‌، شود انگور ما

ای دلبر و مقصود ما ای قبله و معبود ما
آتش زدی در عود ما نظاره کن در دود ما

ای یار ما عیار ما دام دل خمار ما
پا وامکش از کار ما بستان گرو دستار ما

در گِل بمانده پای دل، جان می‌دهم چه جای دل؟!
وز آتش سودای دل، ای وای دل، ای وای ما

مولانا

در چشم من کـــــه «حــــال» ندارم بدون فال

«آینده» نیز ـ از تو چه پنهان ـ «گذشته» است !
باور نمی کنم که جهان جای جام جم
از معبر تفالـه ی فنجان گذشته است
دنیا جهنمی ست کـــــــه در روز سرنوشت
تصویرش از مخیله ی شیطان گذشته است

غلامرضا طریقی

شمس لنگرودی