خنده داره، اما واقعیت داره ...

با هیچ چیزی هم بوش از بین نمیره !

خدا میدونه چطوری باید سبکشون کنم !

آخ که چقد پارسال فکر کرده بودم، چقد دلم سوخت، چقد اعصابم خورد شده بود،
حالا امسال 10 برابر بیشتر حالم بده، چون ...
من این حسُ دوست ندارم خدا ...

دومین باره این حس رو تجربه میکنم.
یکی تابستونه گذشته، یکی تابستونه امسال ...

از همه مهتر، حرفی واسه گفتن ندارم !

بهترینی برام، بهترینی ...
تا آخرِ عمرم جات تو قلبمه :ط

به قولِ معروف :

بارِ کج هیچوقت به منزل نمیرسه ...

بعدشم کلی نصیحتم کرد و حرفای همیشگی رو زد و در انتها گقت مواظبِ خودت خیلی خیلی باش، من طاقت اینجور چیزارو ندارم ...
اینجور چیزارو میشنوم ناخودآگاه خودمُ میزارم جای اون شخص و کلا روحیم داغون میشه.
باید به مامان بگم اینجور چیزارو بهم نگه.
خیلی بده. خدا به خونوادش صبر بده، یه بچه‌ی دو ساله هم داشت : (

قبلِ تو کور بودم، کور بودم ...

مخصوصا دیروزُ امروز !
حقوق گرفتم اما اصلا برام اهمیتی نداره ...

اونم توجیح کردنه ...
اگه درست نوشته باشم !

حرفای قشنگی به خودم نمیزنم، یجورایی سعی میکنم بیشتر خودمُ عذاب بدم تا هیچوقت اشتباهاتم یادم نره، هیچوقت ...