این کار یه انرژی عظیمی از آدم میگیره که خدا میدونه ...
تا کسی تجربش نکنه نمیتونه بفهمه چقدر انجام دادنش عذاب آوره !

این دو شب رو از دست نمیدم ...
همیشه کنسرت‌ها بهم حس خوبی داده.

هرباری که اون حرف یادت میاد حتی تو اسمون هم باشی از اون بالا پرتت میکنه پایین ...
بعدم ولت میکنه و خودت باید جون بدی تا بتونی دوباره بلند شی و به آسمون برسی.

این قضیه مدام دوره‌ی گردش داره !

تو خونه که باید حرفای یه عده رو همش تحمل کنمُ باهاشون کنار بیام مخصوصا این روزا که دیگه به اوجِ خودش رسیده ...
سر کار که باید همش مواظب اون پسرِ احمق باشم فحش نده، دعوا نگیره، خدا میدونه هرباری که قاطی میکنه چقد رو اعصابم تاثیر میزاره ...
اینجام که مشکلات خاصِ خودشُ داره و دیگه نیاز به توضیح نداره ...
بعضی وقتا میمونم به کجا فرار کنم و به کجا پناه ببرم؟!

اما هنوزم سرپام و کم نیاوردم، خدارو شکر !

تا ابد دوستت خواهم داشت :ط

با اونکه حرفای قشنگی بهم نزد ...
با اونکه طوری باهام رفتار کرد که انگار بچش نیستم ...

اما دلِ لعنتی من این چیزا سرش نمیشه، نباید اونجوری باغرور و حرص اون حرفو بهش میزدم ...

حرفم باعث شد از دیشب یه کلمه با کسی حرف نزنه و حتی یه لبخند هم نزنه ...
با تموم این حرفا، هیچ وقت نمیتونم ناراحتیشونُ ببینم و هیچ وقتم اینُ نمیخوام !

تا اون آتیشی که تو وجودم هستُ یه ذره خاموش کنه ...
هرچند تاثیری نداره !

همیشه هر لحظه تو فکرُ قلبِ منی :ط

خیلی حرفا تو دلم بود که دیگه سکوت کردمُ چیزی نگفتم ...
خیلی سخته حتی تو غذا خوردنتم باشن ...

نه اینکه پول نداشته باشن، داشتن، خوبشم داشتن اما همیشه میخواستن تو سختی باشم و هر وقت چیزی برام میگرفتن باید کلی حرفای عذاب آور رو تحمل میکردم ...

خدارو شکر 5 ساله دستم تو جیبه خودمه ...
آدمِ ناشکری نیستم میدونم برام خیلی زحمت کشیدن، میدونم الان تو رفام اما کاش بعضی وقتا محبت و مهربونی رو شامل حالِ من بکنن ...