شبی از شبها، شاگردی در حال عبادت و تضرع وگریه و زاری بود. . .

در همین حال مدتی گذشت، تا آنکه استاد خود را، بالای سرش دید، که با تعجب و حیرت؛ او را، نظاره می کند!

استاد پرسید: برای چه این همه ابراز ناراحتی و گریه و زاری می کنی؟

شاگرد گفت: برای طلب بخشش و گذشت خداوند از گناهانم، و برخورداری از لطف خداوند!

استاد گفت: سوالی می پرسم ، پاسخ ده؟

شاگرد گفت: با کمال میل؛ استاد.

استاد گفت: اگر مرغی را، پروش دهی ، هدف تو از پرورشِ آن چیست؟

شاگرد گفت: خوب معلوم است استاد؛ برای آنکه از گوشت و تخم مرغ آن بهره مند شوم .

استاد گفت: اگر آن مرغ، برایت گریه و زاری کند، آیا از تصمیم خود، منصرف خواهی شد؟

شاگردگفت: خوب راستش نه...!نمی توانم هدف دیگری از پرورش آن مرغ، برای خود، تصور کنم!

استاد گفت: حال اگر این مرغ ، برایت تخم طلا دهد چه؟ آیا باز هم او را، خواهی کشت، تا از آن بهره مند گردی؟!

شاگرد گفت : نه هرگز استاد، مطمئنا آن تخمها، برایم مهمتر و با ارزش تر ، خواهند بود!

تو بــــندگی کن همه چیز مالِ تو . .!

#کسی-که جز اون کسی رو نداریم و تا گره ای تو کارمون نیفته صداش نمیکنیم

#کاش یه بار تو شادیامون ازش یادی کنیم و ممنونش باشیم ..... : )
همه چیز تویی و تویی و تویی : )

می خوام یه بار امتحان کنم ...

هرچی هست میذارم وسط ...

می دم دست خودت ...

من دارم با همه وجودم بهت اعتماد می کنم ... : )