درد عشقی کشیده ام که مپرس
زهر هجری چشیده​ام که مپرس
گشته ام در جهان و آخر کار
دلبری بر گزیده ام که مپرس
آنچنان در هوای خاک درش
می رود آب دیده ام که مپرس
من به گوش خود از دهانش دوش
سخنانی شنیده ام که مپرس
سوی من لب چه می گزی که مگوی
لب لعلی گزیده ام که مپرس
بی تو در کلبه گدایی خویش
رنج هایی کشیده ام که مپرس
همچو حافظ غریب در ره عشق
به مقامی رسیده ام که مپرس

ای نامت از دل و جان در همه جا به هر زبان جاریست

عطر پاک نفست سبز و رها از آسمان جاریست

نور یادت همه شب در دل ما چو کهکشان جاریست

*****

تونسیم خوش نفسی من کویر خار و خسم

گر به فریادم نرسی من چو مرغی در قفسم

تو با منی اما من از خودم دورم

چو قطره از دریا من از تو مهجورم

*****

ای نامت از دل و جان در همه جا به هر زبان جاریست

عطر پاک نفست سبز و رها از آسمان جاریست

نور یادت همه شب در دل ما چو کهکشان جاریست

*****

با یادت ای بهشت من آتش دوزخ کجاست

عشق تو در سرشت من با دل و جان آشناست

با یادت ای بهشت من آتش دوزخ کجاست

عشق تو در سرشت من با دل و جان آشناست

*****

چگونه فریادت نزنم چرا دم از یادت نزنم در اوج تنهایی

اگر زمین ویرانه شود جهان همه بیگانه شود تویی که با مایی

*****

ای نامت از دل و جان در همه جا به هر زبان جاریست

عطر پاک نفست سبز و رها از آسمان جاریست

نور یادت همه شب در دل ما چو کهکشان جاریست