به عشق تو نفس میکشم... باور کن..
اگه نباشی من یه لحظه هم نمی مونم...

تو خودت نفس منی مهربون ...
نزن این حرفارو عــــزیــز ِ دلـــــــــــم ...

باز آ که خلوت دل من آشیانه ی توست

در راه ، در گذر

در خانه ، در اطاق

هر سو نشان توست

یکی می پرسد اندوه تو از چیست ؟
سبب ساز سکوت مبهمت کیست ؟
برایش صادقانه می نویسم ؛
برای آن که باید باشدُ #نیست !!!

فدات ...

هر جا که بزم هست و زنم جام را به جام

در گوش من صدای تو گوید که : نوش ، نوش

اشکم دود به چهره و لب می نهم به جام

شاید روم ز هوش

باور نمی کنی که بگویم حکایتی :

آن لحظه ای که جام بلورین به لب نهم

در ساغر منی؛

در خاطر منی.

هر روز نیمه ابری پاییز دلپسند ..
کز تند بادها ..
با دست هر درخت ..
صدها هزار برگ ز هر سو چو پول زرد ..
رقصنده در هواست ...
...
وآن روزها که در کف این آبی بلند ..
خورشید نیمروز ..
چون سکه ی طلاست ...
...
تنها توئی ..
توئی ..
تو که روشنگر منی ..
در خـــــــــاطر منی ...

رضای منی...
هوای منی...

نفس ِ منی ...