سنگ‌دلا چرا دگر جور و جفا نمی‌کنی
جور و جفا بکن اگر مهر و وفا نمی‌کنی
زخم دگر بزن به دل مرهم اگر نمی‌نهی
درد دگر بده اگر خسته دوا نمی‌کنی
عهد هر آنچه می‌کنی وعده به هر که می‌دهی
عهد ز یاد می‌بری، وعده وفا نمی‌کنی
تیر غمم زدی به جان تا که به خون نشانیم
هر چه کنی بکن بتا زانکه خطا نمی‌کنی

آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا
بی‌وفا حالا که من افتاده‌ام از پا چرا
نوشدارویی و بعد از مرگ سهراب آمدی
سنگدل این زودتر می‌خواستی حالا چرا
نازنینا ما به ناز تو جوانی داده‌ایم
دیگر اکنون با جوانان ناز کن با ما چرا
وه که با این عمرهای کوته بی‌اعتبار
این همه غافل شدن از چون منی شیدا چرا
آسمان چون جمع مشتاقان پریشان می‌کند
در شگفتم من نمی‌پاشد ز هم دنیا چرا
در خزان هجر گل، ای بلبل طبع حزین
خامشی شرط وفاداری بود غوغا چرا
شهریارا بی‌حبیب خود نمی‌کردی سفر
این سفر راه قیامت می‌روی تنها چرا

روز خوش