میترسم اگه بخشیده نشم درد دلمو با کی بگم . . .

جای تو خالی

جا پای تو مونده هنوز رو نقش قالی

امشب نميدونه دلم تو در چه حالی

جای تو خالی

دلم تنگه امشب برات خدا گواهه

چون گيسوی پريشونت دنيا سياهه

من اينجا يادت هستم

تو اونجا بی خيالی

تو آشيونه چشمت جای تو مونده خالی

جای تو خالی

با يک شکلات شروع شد. من يک شکلات گذاشتم توي دستش. او يک شکلات گذاشت توي دستم. من بچه بودم ? سرم را بالا کردم. سرش را بالا کرد. ديد که مرا مي شناسد. خنديدم.

گفت:«دوستيم؟»

گفتم:«دوست دوست.»

گفت:«تا کجا؟»

گفتم:«دوستي که «تا» ندارد!»

گفت:«باشد،تا پس از مرگ!»

گفتم:«نه? نه، نه? تا ندارد.»

گفت:«قبول? تا آنجا که همه دوباره زنده مي شوند، يعني زندگي پس از مرگ. باز هم با هم دوستيم . تا بهشت? تا جهنم، تا هرجا که باشد من و تو با هم دوستيم.» خنديدم.

گفتم:«تو برايش تا هرکجا که دلت مي خواهد يک تا بگذار. اصلآ يک تا بکش از اين سر دنيا تا آن دنيا. اما من اصلآ تا نمي گذارم، نگاهم کرد.نگاهش کردم. باور نمي کرد. مي دانستم. او مي خواست حتمآ دوستي مان تا داشته باشد. دوستي بدون تا را نمي فهميد.

گفت:«بيا براي دوستي مان يک نشان بگذاريم.»

گفتم:«تو بگذار.»

گفت:«شکلات. هر بار که همديگه را مي بينيم يک شکلات مال تو? يکي مال من. باشد؟»

تنها و غريبي طاقت چشمات و نداره

هر چي دريا رو زمينه

قد چشمات نمي تونه

ابر باروني بياره

وقتي دلگيري و تنها

غربت تمام دنيا

از دريچه قشنگ

چشم روشنت مي باره

نمي تونم غريبه باشم

توي آيينه چشمات

تو بذار که من بسوزم

مثل شمعي توي شبهات

توي اين غروب دلگير جدايي

توي غربتي که همرنگ چشات

هميشه غبار اندوه روي گلبرگ لبات

حرفي داري روي لبهات؛اگه آه سينه سوزه

اگه حرفي از غريبيت اگر گرماي تموزه

تو بگو به اين شکسته قصه هاي بي کسيت و

اضطراب و نگرانيت حرفهاي دلواپسيت و

نمي تونم غريبه باشم توي آيينه چشمات

تو بذار که من بسوزم مثل شمعي توي شبهات

نمي تونم تمي تونم

نمي تونم نمي تونم