آدمی اگر بزرگ و نیک زاده هم باشد از زبان مردم آسوده نیست ، زیرا :
اگر بسیار کار کند ، می گویند احمق است ! اگر کم کار کند ، می گویند تنبل است.
اگر بخشش کند ، می گویند افراط می کند ! اگر جمع گرا باشد ، می گویند بخیل است.
اگر ساکت و خاموش باشد ، می گویند لال است !اگر زبان آوری کند ، می گویند ورّاج و پر گوست !
اگر روزه برآرد ، شب ها نماز بخواند ، می گویند ریا کار است! و اگر نکند ، می گویند کافر است و بی دین !
لذا نباید بر حمد و ثنای مردم اعتنا کرد و جز از خداوند نباید از کسی ترسید.
پس آنچه باشید که دوست دارید - شاد باشید، مهم نیست که این شادی چگونه قضاوت شود.

بزار ببره حقشه