مسعود؟؟چرا میخندی؟خب شعره دیگه1

منظورتو نفهمیدم ارمیا؟؟

البته اینم که عاشق شکست خوردن همه اینجا داره من رو هم به فکر فرو میبره ...

کلا یهو تغییر فضا دادی شوک گرفت مارو

به دلیل استقبال دوستان کلشو میزارم.

دلم گرفته است و غمی زعالم خاک/
نشسته بر این روح زندانی/
غمی که جز به مردن و پرکشیدن از این خاک/
نکرده اند مرحمی برایش ارزانی/
بیا و روح خسته ی مرا آزاد کن/
بیا که دگر ندارم تاب این پریشانی/
بیا که مرغ دلم هوای بوستان کرده/
بیاو بگشای درب به روی این زندانی /
مرا چه شده است کین چنین زعالم خاک /
دلم گرفته و دارد به سر هوای افلاک؟ /
زشوق وصل تو این چنین پریشانم /
زهجر کوی تواین چنین گریانم