کسی می آمد از او می پرسیدم

کــــدام کلمه

چراغ این کوچه خواهد شد ،

کدام ترانه

شادمانــــی آدمی ،

کدام اشاره

شفای من ؟!



کاش از پشت این دریچه ی بسته

دست کم صدای کسی ...

از پشت کوچه می آمد !



مـــــی آمد و میپرسید :

چــــرا دلت پـــــر

و دستت خالـــــی ؛

و سیگار آخرت خـــــاموش است ؟!

....

صبوری میکنم

تا کلمات عاقل شــــوند ؛

صبوری میکنم

تا تــــرنم نام تو در تــــرانه کامل شود ؛

صـــــبوری میکنم

تا طلوع تبسم ،

تا سهــــم سایه ،

تا ســــراغ همسایه ،

صبوری میکنم تا مــــدار ...

مــــــدارا ....

مــــــرگ ....