طشت گذاری یک مراسم سنتی ، مذهبی اردبیلی و جزء سنتهای عزاداری ایران است .

فلسفه آنهم این است که وقتی سیدالشهدا از مکه به سمت کوفه حرکت کردند در یکی از محلهای توقف نزدیک به کوفه فرمودند که این چشمه آب بردارید . اطافیان حضرت با وجود اعتقاد به این که امام معصوم از وقایع آگاه است ، از حضرت پرسیدند : چرا از این چشمه آب برداریم؟ چشمه پر آب تری در منزل بعدی وجود دارد . اطرافیانی که عارف تر و عالم تر بودند گفتند به فرموده امام معصوم نمی توان شبهه وارد کرد ، همه ظرفها و طشتها را پر از آب کنید . وقتی کاروان به منزل بعدی رسید دیدند که آن چشمه کاملا خشک شده است . هنگامی که کاروان به صحرای کربلا وارد شد و با لشگر حر بن ریاحی که به قصد دستگیر کردن امام به کربلا آمده بود رو به رو شد ، دیدند که سپاهیان حر از تشنگی در معرض مرگ قرار دارند ، امام به حر پیغام داد که من برای تو و سپاهیانت آب آورده ام . آبها را به تشت می ریختند و سپاه حر از آن می نوشیدند .

استاد شهریار در این باره شعری دارد که :

آب خود با دشمنان تشنه قسمت می کند عزت و آزادگی بین تا کجا دارد حسین


این را می توانیم فلسفه مراسمی بدانیم که هر ساله در ابتدای ماه محرم به منظور اعلان عزا برگزار می شود .

و به قولی:

طشت گذاری، مراسم سنتی در عزاداری ایام عاشورا است که عمدتاً در شهرستان اردبیل برگزار می‏شود. طشت‏های آب را در مساجد و حسینیه‏ ها می‏آورند و سمبل یک حادثه تاریخی است که در کربلا اتفاق افتاده است.

در توضیح سنت مرسوم در اردبیل نوشته ‏اند:"این مراسم از سه روز مانده به محرم در مسجد جامع، مسجد اعظم و سپس در مساجد دیگر اجرا می‏شود. طشت‏ها را بالای سرها می‏گیرند و مسجد را دور می‏زنند، سپس در داخل آن‏ها آب می‏ریزند. مردم دست به طشت و آب می‏زنند و نوعی بیعت با امام حسین‏ علیه‏ السلام و حمایت ا ز عباس‏ علیه‏ السلام می‏کنند. آب طشت‏ها را مردم در شیشه‏ هایی برای شفا و تبرک برمی‏دارند.
این سنت از حادثه جوانمردانه آب دادن امام حسین‏ علیه‏ السلام به سپاه حر در 27 ذیحجه گرفته شده، که آب مشک‏ها را در طشت‏ها ریختند و تمام لشکر حر و اسبان را سیراب کردند. این سنت تأسی از اقدام سالار شهیدان است" به این مراسم طشت گردانی هم می‏گویند.