میخوااااام

به دنیایی که هزاروجندسال است مردی را ازنسل علی را

محبوس کرده...

به دنیایی که مردترینش منتظر انتقام از آن کوچه ای است که در آن

داغ مادر بر دلش نشسته است..

.

به دنیایی که مردی صبح و شب به بهانه ی حسین آل رسول اشک

غربت سر میدهد...



به دنیایی که مردی از آل فاطمه در غربت و اسارت خواهری خون

گریه میکند...



و به دنیایی که در آن غربت ودرد سهم آل فاطمه است..

خسته ام... به فریادم برس یا غیاث المستغیثین..



برای خودم نیز سوال شده است..


در حشر که صدا می زنند هر گروهی را...این الفاطمیون..این الحیدریون..

تو را که صدا زدند چند نفر خواهند آمد؟؟

این المهدویون؟؟!