هــنــوووز؟

میگن سیجلی* حالـآ که چی ~ می خوآیم از اون سال ـآ بگی

مهد کودک و آمادگی ~ بآشه میگم برآتون اگه دآرین همه الـآن آمادگی

اون اول بچگیآم ~ آره دارم هر چی میخوآم ~ دور از گچ و تخته سیآه

تآ این که شد اول مهر ~ میریختن بَد همه کرم

دیدم دنیآ کآرتونی نیست ~ اون جوری که توش حآل کنی نیست

میکنَنِت دَم آب خوری خیس ~ میگیرن با لـآش خوری چیبس !

گفتم اینم می گذره و هر چی بآشه بآز طوری نیست

دبستآنم بهتر نبود ~ یکی دو تآ ولگرد پَلوم

انقدر حموم نمی رفتن ~ آخر دیگه چرک کرد گلوم

نمی خوآم سر صف وآیستم ~ شده بشه دردسر وآسم

ناظمآ رو من حسآسن ~ هر روز بآید دم در وآیستم **

چند سآل بعد رو صندلی تکی ~ همه بآ هم من ولی تکی

چیز خآصی از من کسی ندید ~ بودم توی دنیآی خودم / اِم اِن اِم , موتزآرت و شوپَن

ببینم کی ـَم که دیدم سیجل* خود من ِ یه کم مریض تر ~ زندگیم کرد از بیخ فرق


الف ، ب ، پ ، ت ، ث ، ج ، چ ، ح ، دال ، ذال ~ هنوزم همونیم که بودیم پآرسال
ر، ز، ژ ، س ، شین ، صاد ، ضاد ، طا ، ظا ~ هنوزم نمیدونیم مآ الفبا

مکن ای صبح طلوع