parvaneh
میخــــــواهم عوض شوم! چرا بایـــــد دلتنگ آغوشت باشم؟ میخـــــــواهم تو دلتـــــنگ آغوشَـــم باشــــی! ... میخـــواهم آن سیــــبِ قرمزِ بالـــای درخــــــت باشـــــَم در دورتـــــرین نُـــقطه دقت کن!!! رسیدن بـــــه مَــــن آسان نیـــــست اگر هِـــمـَتـَش را نـَـــداری آسیــــبی به درخت نــــزن بـــــه همان سیــــب های کِرم خورده ی روی زمــــــین قانـــــــــــــع بــاش
parvaneh
פֿـدآیــآ یــہ نـگــآهـ بـہ פֿـطِ تــولیـــد[آدمـ] ســآزیتـــ بــטּـدآز ایـن آدمـآیـے ڪــﮧ ســآפֿـتــی פֿـِیلـیــآشــون[دلــ]نـَـدآرטּ
parvaneh
نه آغوشت را می خواهم نه یک بوسه نه دیگر بودنت را.. همین که بیایی و از کنارم رد شوی کا[!]ت مرا به آرامش می رساند…. حتی اصطحکاک سایه هایمان… کا[!]ت
parvaneh
نمى دانم چه رابطه ایست …؟ بین نبودنت با رنگ ها …! دلتنگ تو که میشوم! زندگى ام، سیاه مى شود!
parvaneh
زنـــدگــی ! دقــیــقــآ وقــتـــی , غــیــرقــابل تحمل میشه که هــمـــهء" دلــگــرمــیــت " کــســی بـاشه که "ســرگــرمــیــش" بــاشــــی ..........!