نگام ثابت به دیواره
شب و روز گوشه ی این تخت

دارم می میرم از غصه یه بغضی تو گلوم مونده
یه شب آتیشی از حسرت
همه اشکامو سوزونده

دلم تا لب پُرِ حرفه برای دَر،واسه دیوار
هوای تازه تر می خوام
شبیه عطرِ گندمزار

با تو هستم با تو می مونم تا خدا
از تو تا من ساده میشم
واسه عشق آماده میشم
خون تو رگ هام بغض عشق آلوده صدام
شور و شرم با تو بودن
از تو با عشق تو خوندن
واسه من مثل نفس می مونی گلم
شور و شرم با تو بودن
از تو با عشق تو خوندن
خنده هات تسکین زخم آلود دلم

مثه یک نوازش تو اوج نماز
یه شوق عجیبی واسه پر زدن
تو دستای یک عشق پر پر زدن
مثه خیس شدن زیر بارون شب
مثه نقش لبخند رو مینای لب
یه حرفی مثه آیه ی ربنا
قبوله تمنایی از آشنا

وفاداری یعنی این.....

به تمام جزئیاتش...

به لبخند بین حرف هایش..

به سبک ادای کلماتش،

به شیوه ی راه رفتنش،نشستنش..

به چشم هاش خیره شو..

دستهایش را به حافظه ات بسپار...

گاهی آدم ها انقد سریع میروند،که حسرت یک نگاه سرسری را هم به دلت میگذارند......

همون که بهش گفتی یه روز ، جای تو هیچ کس نمیاد
این شعر عاشقونه نیست ، یه التماس خوب من
غرور رو گریه می کنم ، نشکن منو ، پسم نزن

راست میگن ورزش واسه سیگار ضرر داره؟

از نگاه چپ چپ ملت هم خجالت نميكشم
پررو نيستم اما اونجور رفتار ميكنم كه خودم دوست دارم
من واسه مردم زندگي نميكنم كه نگران سرزنش اونا باشم
من واسه خودم و فقط خودم زندگي ميكنم
اين حق منه و خودخواهي نيست