سید قاسم
در تصور ذات او را گنج كو // تا در آید در تصور مثل او
سید قاسم
رو سر بنه به بالین، تنها مرا رها کن // ترکِ من خرابِ شبگردِ مبتلا کن
سید قاسم
از وی ار سایه نشانی میدهد // شمس هر دم نور جانی میدهد
سید قاسم
دردیست غیر مردن کان را دوا نباشد // پس من چگونه گویم کاین درد را دوا کن؟
سید قاسم
ساعتی از جوی مهرش آب بر دل می زدیم // ساعتی زیر درختش میوه می افشاندیم
سید قاسم
الا ای شمس تبریزی چنان مستم در ین عالم // که جز مستی و قلاشی نباشد هیچ درمانم
سید قاسم
لاتكلفنی فانی فی الفنا // كلت افهامی فلا احصی ثنا
سید قاسم
موسیا آداب دانان دیگرند // سوخته جان و روانان دیگرند
سید قاسم
به جاي آنکه عاشقانه انتخاب کنيم و بعد عاقلانه زندگي کنيم عاقلانه انتخاب کنيم و عاشقانه زندگي کنيم...
سید قاسم
خدایا!...............................................................بابا منم تحویل بگیر دیگه
سید قاسم
درد دلهایت را به کسى نگو چون بعضی ها یاد مى گیرند چگونه دلت را به درد بیاورند…
سید قاسم
پدرم گفت : مردم ۲ نوع هستند بخشنده و گیرنده گیرنده ها بهتر میخورند اما بخشندگان بهتر میخوابند . . .
سید قاسم
مادرم سینی چایی در دست // گل لبخندی چید ،هدیه اش داد به من // خواهرم تکه نانی آورد ، آمد آنجا // لب پاشویه نشست.......
سید قاسم
چه سخته واقعیت رو فهمیدن...چه سخته تند تند پلک برنی جلو خوانوادت تا اشکات نریزه....
سید قاسم
امروز همان فردای است که دیروز منتظرش بودی........