این #پست.....



فک کنم بهترین پست دنبالر از نظر من همین باشه.

خیییییلی باهاش خاطره دارم... خیییییلی...

چیزای #نگفتنی...

سه شرح از يک تنهايي

پنج شنبه صبح بود. هوای گرم تیرماه که طعم مزخرف شیر گرم را برایم تداعی میکند امان نمی داد. درب یخچال را باز کردم و از قفسه پایین دو عدد طالبی رسیده برداشتم. بعد از آنکه طالبی ها را شستم آنها را وسط یک سینی که رویش طرح هایی از گلهای بنفشه و نسترن داشت گذاشتم و با چاقوی بزرگ آشپز خانهآنها نصف کردم. وقتی تخم طالبی هارا در می آوردم زیر چشمی مخلوط کن را که روی سنگ اُپن آشپزخانه حرکاتم را زیر نظر داشت نگاه کردم. طالبی ها را از پوست جدا کردم و داخل مخلوط کن انداختم. دوتا مکعب یخ و مقداری هم شکر به آناضافه کردم و اجازه دادم تا مخلوط کن حسابی بچرخد. آب طالبی را داخل یک لیوان بزرگ ریختم و رفتم جلوی کولر روی کاناپه نشستم. لیوانآب طالبی را که نزدیک لبم آوردم بغضم ترکید و مثل بچه های 3 سالهزدم زیر گریه. آنقدر بلند و عمیق که اشکها و آب دماغم در لیوان آب طالبی چکید. از خوردنش منصرف شدم و کمی خودم را جمع و جور کردم. بعد سعی کردم به جنبه ی طنز آمیز چکیدن آب دماغم در لیوان آب طالبی فکر کنم. آنوقت بود که دلم خواست برایت تعریف کنم چه اتفاقی افتاده چون فقط تو می توانستی جنبه طنز آمیز این اتفاق را درک کنی. اما یادم افتاد که تو دیگر نیستی برای همین رفتم سراغ کتابخانه ام و کتابها را بیرون آوردم ودوباره سر جایشان چیدم. از همان کنار کتابخانه لیوان آب طالبی را نگاه کردم. فکر نمیکنم در این دوره زمانه کسی بتواند از این مسئله سر در بیاورد که چطور آب طالبی یخی که جگر تورا حال می آورد اکنون برای من مثل ماگمای مذابی که از دهانه آتشفشان وزو بیرون می پاشد عمل می کند و می سوزاندم. بدجور.
***
تنها در کافی شاپی که کنار کارتینگ است نشسته ام و دلستر لیمویی می نوشم. عده ایی پشت میزهای کناری نشسته اند تا از بلندگو نامشان را صدا بزنند و بروند سوار ماشینهای مسابقه ایی کوچک بشوند و از هم سبقت بگیرند تا خوشحال شوند. گفتگویشان درباره اتومبیل است. کافه چی پشت پیشخوان ایستاده و موسیقی عوض می کند. یک موسیقی شروع می شود که یاد تو را لابلای نتهایش در فضای کافی شاپ پخش میکند. منتمام یادهای تورا که در هوا شناور است جمع میکنم و داخل دلسترم می ریزم و آنرا تا به آخر سر میکشم. بوسه ی جادویی تو، کشف دوباره شراب... *
***

آخی نکش محمود بیچاره رو!
اونوقت کی به من بوس بده؟

تو دیگه از این حرفا نزن جون من

وااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااای

هر فرضیه ای رو باید اثبات کرد به هر حال اینم یه جورشه دیگه

می‌دونم چی می گی!!!

اولی