بُغضم شکست ..

هـر طور حسـاب کنـیـم ،
بایـد تـا بـ‌ه حـال بـ‌ه پـایـان رسیـدهـ بـاشد ...
یـک دقـیـقـ‌ه سکـوت ،
بـ‌ه خـاطر بـاران
و تیـر خلاصے کـ‌ه
حوالـ‌ه ام کـرد ...
یک دقیـقـ‌ه سکوت ،
بـ‌ه خاطر ِ چـاے ِ
بے هل ، بے نـبـات
کـ‌ه یـاد آور چیزے نیست ..
یـک دقـیقـ‌ه سکوت ،
بـ‌ه خـاطر پـژوهـاے ِ خاکسترے
بـ‌ه خـاطر دنـدهـ ے لـعنتے
بـ‌ه خـاطر کوچـ‌ه هـاے تـاریک
بـ‌ه خـاطر پـایـیدن هـاے مدام
یـک دقـیقـ‌ه سـکوت
بـ‌ه خـاطـر ایـستـگاهـ هـاے ِ مـترو
سنـگ فـرش هـاے ِ خیـابـان
جوے هـاے آبـــ
اصــلن یـک دقـیقـ‌ه سکـوت ،
بـ‌ه خـاطـر عـاشقے کـردن ِ مـا ...
زیـر ِ سیاهے آسمـان
بـیـا تـمامش کـنیـم .
بـیـا دست از سر ایـن
سکـوتِ بے پـدر
بـرداریـم ... /.

بارون دوست داریاااا!!

من آنقدر امروز و فرداهاے
نیامدن را دیدهـ ام
کـ‌ه دیگر هیچ وعده بے سرانجامے
خواب و خیال و آرزوهایم را آشفتـ‌ه نمیکند…
حالا یاد گرفتم کـ‌ه فراموشے
دواے درد همه نداشتن ها
نخواستن ـها
و نیامدن ـهاست…
یاد گرفتم کـ‌ه از هیچ لبخندے
خیال دوست داشتن بـ‌ه سرم نزند!
یاد گرفتم کـ‌ه بشنوم تا فردا…
و بـ‌ه رو ےخود نیاورم
کـ‌ه فردا ـها هیچوقت نمی آیند...

تو را دوست دارم

قبل از باران
بعد از باران

قبل از آشتی
بعد از قهر

تو را برای همیشه دوست خواهم داشت

تو تا ابد در من تداوم خواهی داشت

تو تنها تکراری هستی که تکرار نخواهی شد

تو را دوست دارم

قبل از هر سلام

بعد از هر خداحافظی نا تمامم ...

هــنوز گا ـهی میان آدمها گــم می‌شوم


کوچــ ه‌ ـها را بلــد شدم

خــیابان‌ ـها را بلــد شدم

ماشـین‌ ـها را، مغاز‌ه‌ ـها را

رنگ‌ ـهای چراغ قــرمز را

جدول ضــرب را حتّی

دیگر در راه ـهیچ مدرسـ ه‌ای گــم نمی‌شــوم

ولی ـهنوز گا ـهی میان آدمها گُــم می‌شوم

آدمـها را بلد نیستم!

چقـَــدر حرف ـهَست و مـن فقـط سُــکوت میکنــ م....

....آمدنــت را سُـــکوت کردمــ....

داشتَنت را سکــوت کَردم...

...رفتــنت را سُــکوت کـَــردَم....

انتظـار بازگـَـشتت را ـهم.....

...حالا نوبـــت تُوست...

... بـاید در سکــوت بـ ه تَمــاشا بنشینـے

.....سوخــــتنم را..

انتـظار بارانــے را مے کـشم

که پلـکـ بـر هـم بگـذارم

باریـده استــ ـ ...

بـه تمـاشای بـاران ستـاره هـا

بـے چـتـر

بیــا...

روزهاے بارانے
شاعر پرور است .
برف
نویسنده هاے بزرگ خلق مے کند ،
داستان هاے پاورقے .
محصول روزهاے آفتابے .
رنگین کمان
مخصوص قصه هاے کودکان .
رعد و برق
کارآگاه ها را وارد نوشتہ مے کند .
توفان
فیلسوف مے زاید .
و روزھاے ابرے
بہ پاره کردن
همہ آنچه روزهاے قبل
نوشتہ شده مے گذرد .

مـن از مـرز تـمامے کلمـات گـذشتـمـ
از کنــار عـریـانـے و عشق ...
نـشانـے خـانـه امــ را بـراے تـنهایـے خـیابـان هـا خوانـدمـ
و چه زود پـیر شدمـ (!)
درایـن خـواب نـاهمـوار
هـذیـان را دیـدمــ
کابــوست را بـر زبـان آوردمــ
سوخـتمـ
بیـهودهـ خـاکستـر شدمــ
مے خواستـمــ بـه گرماے یـک رویـا فرو رومــ
در زمستـانـت سقـوطـ کردمــ (!)

میـشه یـک دلـخوشے کـوچک هـست
آخــر قـصه هــاے شـب هــاے بـیخـوابــے
همیشـه کـه نـبـاید خوش بـگذرد (!)
مـگر نــمے دانـے ؟
هـمیـن کـه دلـت را خوش کردهـ اے بـه یـک " فــردا " ...
همـیـن کـه خـواب ...
هـنـوز هـم گـاهے
زورش بـه دلـهرهـ هـایـت مے رسد
همـین کـه ...
گاهـــے .. بـهت زدهـ .. مـچ خودت را مے گیـرے
بـه وقـت یـک لبـخند
بـس نیست ؟
بـاور کن
همـیشه همــ امـید چیز عجیبـے نیست
همیـن هـاست که ...
دلمـ را خوش کردهـ امــ بـه روزهـایـے ...
کـه شایـد اگر "خوش " نـمے گذرد
امـا ...
دارد کـه مے گذرد ...

نـامـِ سال‌هـا انـتـظـار و نـقشـ‌ه
بـراے وصال و زندگے زیـر یـک سقف را
بگذاریـد عشق (!)
عشـق مـاورایـے ... اصلـاً عشق مـتعالے !
فـقطـ ،
تـو را بـ‌ه جـان ِ هـمان عشقے کـ‌ه بـ‌ه‌ آن دل بـستـ‌ه‌ ایـد ،
بـا "دوست‌ داشتن " کارے نـداشتـ‌ه بـاشیـد (!)
لـطفا دست از سر ِ ایـن واژهـ بـرداریـد
و از آن مثـلث کـذایے بـیرون‌اش کنیـد .
بـگذارید واژهـ اے بـرایـمان بـماند.
بـراے روزے کـ‌ه
"بےخودخواهے "
"بےخواستن "
"بـدون حس مالـکیـت"

بـتوانیـمـ بـ‌ه‌ کسے بـگوییـم:
" دوستـت‌دارمـ "

رنــگها همـه مـردهـ اند از نـگاهـ من
و هـرچقـدر همـ کـه بـرومـ
جادهـ همیـن است کـه هست !
نمے تـواند غیر از این بـاشد
و بـاور کنے یـا نه
مـن دست کشیدهـ ام از آرزو کـردن
و قبول کردهـ امـ
کـه تـکرار قله هـا
تنـها در نـمودار سینوس امکان پـذیر است !
و قلـه ای که از آن گذشتمـ
هـرچند بـه آن بلندے که می خواستمـ نبود
گذشـت و رفت ...
از این لحظـه بـه بعـد هرچـه بروم
تنها سراشیبے استـــ .....

بیا دیگه از پست ها نذار...نمیخوای این بغض چند روزم بشکنه////