گاه با خود می اندیشم ما آدم ها با چه هدفی زنده ایم..می جنگیم تا سر حد #مرگ تا #زنده بمانیم با آنکه می دانیم روزی باید بمیریم..جالب است #زندگی می کنیم تا روزی بمیریم..نام #دنیا را باید بگذاریم #زندگی-با-هدف-مرگ ..
چه #تلخ است آنان که خود را دوستت می پندارند تو را با #قهقهه-های بلند می شناسند ..ولیکن گاهی یک #غریبه#هق-هق-های شبانه ات را چه ساده از #نگاهت درک می کند و با یک #لبخند هم دردی ات می کند.. بیزارم از هرچه آشناست..دلم دیار غریبان را طلب می کند.. جایی که نشناسم و شناخته نشوم ..
بُغضم شکست ..
13 سال و 1 ماه و 27 روز و 16 ساعت و 35 دقيقه قبل