[لینک]

شب را تو صدا نکردی ...

شب، دروازه ی صبح بود و تو نمیدانستی

همین ...



نگاه کن ...

هنوز دریچه باز و آفتاب جاریست ...

فقط باید

تمام نشوی ...

تمام طرح بودنم را خلاصه کرده ایی

در تصویری از غروبی سرد و دلگیر که انتهایش دختری به نام #من را

با دستهایی بالا رفته هاشور می زنی.....

نقّاش تقدیر با توأم...

دیگر #دستهای-دعایم-خسته اند...

لااقل دستهای تسلیمم را خوب به تماشا بنشین..

پر رنگتر ببین ،این همان دستهاست

هاشور نزن......

خوب به تماشا بنشین

شیمی بیا ازین ور زود بریم تا هادیو لنی و ازی ندیدن

والا منم همیشه حرفم به آزی همین بوده..این خود آزی ازش بپرس من اینو چندبار بهش گفتم....

چشم صدفم منم عوض میکنم.

مگه تو نگفتی یه دفعه اومدم ...همون داستان تولد ..اومدم بعدش پاک کردم ...چی شد پس .....

لایکــــــــــــــــــــــــــــ