از هجـــر رخ یــــارم، غــم هــــای کهـن دارم
بنشین به کنار امشب، ای مـاه سخن دارم

از نالــه ی شبگیـرم، شب ها بـه ستوه آمد
بــــازم شب دیگـــــر شد، فــریـــاد زدن دارم

پروانــه اگـــــر ســوزد، با شمـــع خود افـروزد
خورشید رخ جانان، داغی ست که من دارم

بر صورت رخشانش، گلــزار تبســـم هاست
زان رخ،به خیال امّا !، صد دشت و دمن دارم

آواز کن ای مهتـــاب، تا خـواب بگیــرد چشم
بیـــدار شـــوم صبحـی، کاو را به چمن دارم!