مادر خدا ب یامرزم @@

3 بر 0

مهربون

به خانواده ام @

آره مهمه !! به فرآن دارم بهش فک میکنم @

گفتی : "بیا شبانه ی عشقی به راه کن

من را غریق لذت یک شب گناه کن



حس لبت که روی لبم داغ میزند

از من مگیر و زندگی ام را تباه کن



آرام سر به سینه ی من نه و تا ابد

گیسوی خود به سرش سرپناه کن



از آتشی که شعله زده در نگاه تو

امشب مرا چو چشم خودت رو سیاه کن"



آنشب که دست تو دست مرا گرفت

از پا فتاده بودم و گفتی گناه کن



گفتم که سینه ام از عشق خسته است

گفتی: " خموش باش و مرا تکیه گاه کن "



عشقی نبود در پس آن شب و تا هنوز

گویم به گوش دل هر شب که آه کن



آن عشق پاک بی ثمری کز دلت گذشت

از یاد برده و در قعر چاه کن



تو از تمام فاصله ها دل بریده ای

سوزاندی ام ، برای خدا ، اشتباه کن



من با تمام فاصله ها عهد بسته ام

باز آ و غربت من را نگاه کن

به یک پلک تو می‌بخشم تمام روز و شب‌ها را
که تسکین می‌دهد چشمت غم جانسوز تب‌ها را
بخوان! با لهجه‌ات حسّی عجیب و مشترک دارم
فضا را یک‌نفس پُر کن به هم نگذار لب‌ها را
به دست آور دل من را چه کارت با دلِ مردم!
تو واجب را به جا آور رها کن مستحب‌ها را
دلیلِ دل‌خوشی‌هایم! چه بُغرنج است دنیایم!
چرا باید چنین باشد؟... نمی‌فهمم سبب‌ها را
بیا این‌بار شعرم را به آداب تو می‌گویم
که دارم یاد می‌گیرم زبان با ادب‌ها را
غروب سرد بعد از تو چه دلگیر است ای عابر
برای هر قدم یک دم نگاهی کن عقب‌ها را