لایک زیااااد

داف یک حرفه زنانه است که چند سالی است در ایران باب شده. برای داف شدن شما نیازی به تحصیلات عالی دانشگاهی ندارید. یک فوق دیپلم یا یک لیسانس کفایت می کند. احتمال اینکه شما با تحصیلات بالاتر از لیسانس داف شوید بشدت سقوط کرده و شیوعش در میان دانشجویان دکترا و پست داک نزدیک به صفر است. برای داف شدن شما باید زیاد فکر نکنید، اگر از شما پرسیدند مثلا اکبر گنجی کیست یا فرق سازمان ملل با یا شورای امنیت چیست مثل گوسفند نگاه کنید. آخرین کتابی که خوانده اید ماکزیمم ترجمه گیتی خوشدل باشد. هفته ای دوبار کافی شاپ بروید، دوبار دانشگاه، دوبار رستوران، دو پارتی، دوبار کارواش ماشین و دوبار آرایشگاه.سالی دوبار موبایلتان را عوض کنید، دوبار دوست پسرتان را عوض کنید، دوبار با پدر و مادرتان قهر کنید. و هرگز به آینده خودتان و کشور خودتان فکر نکنید،و هر کس هم که از این لوس بازی ها در آورد به او نگاه عاقل اندرسفیه بیاندازید. و از همه مهمتر هرگز کار نکنید. پدر ومادرتان چشمشان چهارتا شما را پس انداخته اند حالا هم باید خرجتان را بدهند.

سعی کنید زیاد خواستگار داشته باشید مخصوصا از کشورهای ترجیحا اروپایی.
ظاهر مهمترین چیز در داف شدن هست
از دست بند ها گردند بند ها انگشتر هایی که جدیدا در بازار زیاد شده زیاد استفاده کنید.مهم نیست طلا و … نیستند. اما بقیه این تصور را خواهند کرد
از پوشیدن لباس های ساده جدا خوداری کنید واگر از پارچه های با طرح گل من گلی استفاده کنید بهتر است
خندیدن زیاد با صدای بلند تاثیر زیادی در این امر داره
حتما دوستان خودتون رو افزایش بدید حتی اگر اینکه با هم هیچ رابطه ای ندارید ادعای صمیمی بودن کنید
از دیگر مشخصات داف شدن یکی هم اینست که آمار تفریحگاه های آنتالیا و دوبی را بهتر از نام چهارتا از اماکن تاریخی و فرهنگی ایران بدانید. همچنین اگر به یک داف بگویید من از شجریان خوشم میاد مسلمن ابروهایش درهم میرود ولی اگر بگویید از این رپرها گوش میدهم فوری گل از گلش میشکفد انگار که با استیو مک کویین روبرو شده.
از موسیقی حتی اگر چیزی هم نمی دانید یک ساز داشته باشید
دیگراینکه داف ها معمولا به چند کلاس زبان می روند، فرانسه، آلمانی، انگلیسی ولی بیش از یکی دوجمله از هیچ کدام بلد نیستند. داف ها به سفر داخلی غیر از شمال و کیش علاقه ندارند و معمولا دوبی را ترجیح می دهند
بخواهید که به سفرهای خارج برو

یكی از روزنامه‌های محلی مالزی نوشت: یك زن 107 ساله قصد دارد برای بیست و سومین بار ازدواج كند.
«مك ووك كاندور» یك زن 107 ساله اهل مالزی است كه قصد دارد برای بیست و سومین بار ازدواج كند.
البته این بار وی قصد دارد با یك مرد 85 ساله كه 22 سال از او جوان‌تر است، پیمان زناشویی ببندد.
روزنامه‌ «استار» چاپ مالزی در این خصوص نوشت: این زن 107 ساله در سال 2005 میلادی و درست زمانی كه 103 سال داشت، با یك مرد 37 ساله ازدواج كرد.
این روزنامه می‌افزاید: این ازدواج مسایل و مشكلاتی را برای این پیرزن به وجود آورد و باعث شد تا رسانه‌های مالزی درباره این ازدواج، نقدها بنویسند و كار وی را به شدت زیر سوال ببرند.

منبع: parsine

شب ها که تو خواب دراز می کشم

چند تا آن وقچی آرام آرام می خزند تو گوشم.

بعد شروع می کنن به ضرب گرفتن و رقصیدن

و یه ترانه قدیمی را با هم دم می گیرند:

اگه درسهایم را یاد نگیرم , آن وقچی؟

اگه کتکم بزنند, آن وقچی؟

اگه استخر ها را تعطیل کنند , آن وقچی؟

اگه تو غذایم زهر بریزند, آن وقچی؟

اگه گریه ام بگیره, آن وقچی؟

اگه مریض بشم وبمیرم, آن وقچی؟

اگه در امتحان رفوزه بشم, آن وقچی؟

اگه رو سرم موی سبز در بیاد, آن وقچی؟

اگه هیچکی من و دوست نداشته باشه, آن وقچی؟

اگه صاعقه به من بزنه, آن وقچی؟

اگه قدم بلند نشه, آن وقچی؟

اگه سرم کوچک بشه, آن وقچی؟

اگه ماهی ها به طعمه گاز نزنند, آن وقچی؟

اگه بادبادکم راباد پاره کنه, آن وقچی؟

اگه جنگ شروع بشه, آن وقچی؟

اگه بابا ومامان از هم جدا بشن, آن وقچی؟

اگه اتوبوس دیر بیاد , آن وقچی؟

اگه دندان هام کج بشن, آن وقچی؟

اگه شلوارم جر بخوره, آن وقچی؟

اگه هیچ وقت رقص یاد نگیرم, آن وقچی؟

بعد یواش یواش همه شان آرام می گیرند وساکت می شوند

اما ..... اگه کابوس آن وقچی از نو شروع بشه

منظور از تلنگر اشاره و يادآوري يه چيز و يه كسي مي باشد.
اونايي كه تلنگر ميزنن منظورشون يادآوري دوستان و محبت به اوناست

باي سارا جوووووووووووووووووون