پیشنهاد خوبیه

یه بار دوستام تهران دعوتم کردن رفتم!
اصن تهران سالی یه بار به زور میرم!

تف تو روت

بای بای تو

تو فراموش نکن
زندگی یک هوس است
گاز بر میوه کال
من فراموش نکردم
که بهار آمده است
تا بگیرم پرو بال
تو فراموش نکن
روی آن شاخه یاس
جای دستان من است
من فراموش نکردم که خدا
همه جا یار من است*و سکوت!
بهترین کار من است
تو فراموش نکن
مرغ عشقی که اسیر قفس است
و ندارد آواز
من فراموش نکردم که دلم
مانده با این همه راز
تو فراموش نکن
سرو آن خانه که فریاد کشید
تو به من خندیدی
من فراموش نکردم نفَسی
که به من بخشیدی
تو فراموش نکن
که حقیقت شب یلدای من است
تیره و سرد و سیاه
من فراموش نکردم قسَمی
که تو خوردی سر راه
تو فراموش نکن
آن چه دیدی زِ من و از غم من
که نگفتم به کسی
من فراموش نکردم که هنوز
مانده تا هم نفسی
تو فراموش نکن
خانه ای را که پر از یاد تو است
همچنان منتظرم
من فراموش نکردم قدمی
که تو برداشته ای سوی دلم
تو فراموش نکن
گرچه آن روز گذشت...
که تو رفتی و هنوز...
مانده برگشتن تو...
من فراموش نکردم
غم آن لحظه سرد
دیدن ِ رفتن ِ تو...
و فراموش نکن

در طواف شمع میگفت اینچُنین پروانه ای . . سر پیچ سبقت نگیر جانم مگر دیوانه ای . . .