shahrooz
تنها چيزي كه مي تواند در اوج لذت از زندگي ، خواب را از چشمان آدميان بربايد فقط يك چيز است . . . . . . . جيش
shahrooz
من چه می دانستم، دلِ هر کس دل نیست قلبها ، ز آهن و سنگ قلب ها ، بی خبر از عاطفه اند
shahrooz
آرامشی ست در قطره قطره ی بارانت خدا که هیچ جا پیدا نمی شود ...!
shahrooz
azizan hamegi khosh bashin bye bye
shahrooz
یادش به خیر قدیما شاعر می گفت
shahrooz
از همان ابتدا دروغ گفتند! مگر نگفتند که "من" و "تو" ، "ما" میشویم؟! پس چرا حالا "من" اینقدر تنهاست! از کی "تو" اینقدر سنگ دل شد؟!... اصلا این "او" را که بازی داد؟!... که آمد و "تو" را با خود برد و شدید "ما"! میبینی قصه ی عشقمان! فاتحه ی دستور زبان را خوانده است!!
shahrooz
دلتنگ كه باشى حتى شادى آورترين لحظ ها هم اشكت را در مياورد
shahrooz
اشکهای دیگران را مبدل به نگاههای پر از شادی نمودن بهترین خوشبختی هاست .