صد هزاران اولیا، روی زمین
از خدا خواهند مهدی را یقین

یا الاهی، مهدیم، از غیب آر
تا جهان عدل گردد آشکار

مهدی هادیست تاج اتقیا
بهترین خلق برج اولیا

ای ولای تو معین آمده
بر دل و جانها همه روشن شده

ای تو ختم اولیای این زمان
وز همه معنی نهانی، جان جان

ای تو هم پیدا و پنهان آمده
بنده «عطارت » ثناخوان آمده


« شیخ فریدالدین عطار نیشابوری »

من از اشکی که میریزد زچشم یار میترسم
از آن روزی که اربابم شود بیمار میترسم



رها کن صحبت یعقوب و دوری و غم فرزند
من از گرداندن یوسف سر بازار میترسم



همه گویند این جمعه بیا ! اما درنگی کن
از اینکه باز عاشورا شود تکرار میترسم ...

و قد فتح باب الحرب بينكم و بين أهل القبلة، و لا يحمل هذا العلم إلّا أهل البصر و الصّبر و العلم بمواضع الحقّ فامضوا لما تؤمرون به، وقفوا عند ما تنهون عنه و لا تعجلوا في أمر حتّى تتبيّنوا، فإنّ لنا مع كلّ أمر تنكرونه غيرا (خطبه 173)
اكنون جنگ ميان شما و اهل قبله (بعضى از گروه‏هاى مسلمانان [سپاه معاویه در جنگ صفین] آغاز شده است و پرچم اين جنگ را بر دوش نبايد بگيرد مگر كسى كه بينا به امور ، شكيبا و به موارد حق دانا باشد. پس حركت كنيد به سوى آنچه مأموريت داريد و توقف كنيد در جايى كه از اقدام نهى شده‏ا‌‌‌‌‌يد. در هيچ مسئله‌‌‌‏اى عجله نكنيد تا تحقيق كامل در باره آن نموده باشيد. زيرا براى ما در هر امرى كه منكر آن مى‌‌‏شويد، تغييراتى [يا ابعادى‏] است.)
( ترجمه‏ و تفسيرنهج‌‌‌ ‏البلاغه علامه جعفری ، ج 27 ، صفحه‏‌‌ى 118 )

وای اینها خیلی مظلومند .... امان از سرها و پاهای بریده شده .....

وليد بن عبدالملك از بنى مروان، كه مدعى خلافت رسول اللّه ـ صلّى اللّه عليه وآله وسلّم ـ بود، مى گفت: زمانى كه شراب مى خورم زن ها را نزديك من نياوريد، موسيقى كار آن ها را مى كند. در روايت آمده است:

«أَلْغِناءُ تَصُدُّ عَنْ ذِكْرِ اللّه .» (1) آواز خوانى انسان را از ياد خدا باز مى دارد. گفته اند: شراب، با اين كه در ابتداى تناول آن بسيار تلخ و تيز به نظر مى رسد و تنفّر طبع از شرب آن حاصل مى شود و بايد چيزى روى آن خورده شود، ولى بعدا موجب نعشه و خروج از غم هاى اين عالم و چه و چه مى شود؛ ولى سرانجام چه بسا كسى كه شراب خورده چاقو در دست گرفته و يكى از نزديكان خود را زخمى كند و يا به قتل رساند؛ به خلاف ترياكى كه بى حال و سست مى شود.

آيا لذّت شب نشينى ها و اختلاط زنان و مردان و تناول مشروبات و عيش هاى نامشروع، با لذّت انس با خدا و مناجات با او برابر است؟ اين لذّت همه ى آن لذّت ها و تمام كمالات آن عيش ها را دارد، و اصلاً نقص هاى آن ها را ندارد. در انجيل برنابا دارد: شبى حضرت عيسى ـ عليه السّلام ـ مشغول تهجّد و توغّل در عبادت شد: «حَتّى صارَ كُلُّ شَىْ ءٍ لَهُ عُرْيانا مَكْشوفا.»

تا اين كه واقعيّت تمام اشيا براى او نمايان و مكشوف گشت. يكى از آقا زاده ها مى گفت: «در عرض چند دقيقه، حرم كربلا يا اهل حرم را مشاهده كردم.» چه مطالبى چه كشفيّاتى؟ بعضى متوجّه به بعض، و بعضى متوجّه به حضرت، چه چيزها را مشاهده نمودم!


1.بحارالانوار، ج 10، ص 365؛ تحف العقول، ص 422، روايت منقول از امام رضا ـ عليه السّلام ـ كه در شمار گناهان كبيره مى فرمايد: «... وَ المَلاهى الَّتى تَصُدُّ عَنْ ذِكْرِ اللّه مِثْلُ الغِناءِ وَ ضَرْبِ الاْءَوْتارِ...».

[لینک]