چرا ابجی

سلام

از من مخواه که دلکنم از دوست یا که عشق ...
جان میدهم برای دلبرو عالم فدای دوست ...
یه عمر شعار من این بود .. سرودۀ خودمه ... ولی امروز باید بگم :چرندی بیش نیست ...
حق اینه :
هرگز ندهم دل زکف ای دوست رها کن ...
دست از من تن خستۀ بیمار تو بردار ...
عشق است ندائی که بِرَ طفل بخوانند ...
شاید که نگرید و بخوابد چو یکی مار ...

وفا نکردی و کردم، خطا ندیدی و دیدم
شکستی و نشکستم، بُریدی و نبریدم

اگر ز خلق ملامت، و گر ز کرده ندامت
کشیدم از تو کشیدم، شنیدم از تو شنیدم

کی ام، شکوفه اشکی که در هوای تو هر شب
ز چشم ناله شکفتم، به روی شکوفه دویدم

مرا نصیب غم آمد، به شادی همه عالم
چرا که از همه عالم، محبت تو گزیدم

چو شمع خنده نکردی، مگر به روز سیاهم
چو بخت جلوه نکردی، مگر ز موی سپیدم

بجز وفا و عنایت، نماند در همه عالم
ندامتی که نبردم، ملامتی که ندیدم

نبود از تو گریزی چنین که بار غم دل
ز دست شکوه گرفتم، بدوش ناله کشیدم

جوانی ام به سمند شتاب می شد و از پی
چو گرد در قدم او، دویدم و نرسیدم

به روی بخت ز دیده، ز چهر عمر به گردون
گهی چو اشک نشستم، گهی چو رنگ پریدم

وفا نکردی و کردم، بسر نبردی و بردم
ثبات عهد مرا دیدی ای فروغ امیدم؟

خودمونیم تنهائی شده رفیق لاینفک من ... حتی تو مجازی هم ولم نمیکنه ...
شانسو میبینی

وقتی گریه هات تموم شد ، یه تف بزرگ بنداز پشت سرش ....

چی بگم

خوش به حالت شیرین

به تو چه ؟؟؟؟؟؟؟ حالا ببين كي هر جا من هستم اونم هس ........

بلی کاملا موافق می باشیم همانا