چقدر قشنگ ممنون سحاب جان

: )) ..

گـر رَوَم از پـی اش فتنه هـا بر انگیزد / ور از طلب بنشینم به کینه بر خیزد

و گر به رهگذری یکدم از وفاداری / چو گرد در پـی اش اُفـتم چو باد بگریزد

و گر کنم طلـب نیم بوسه صد افسـوس / زحُقـه دهنش چون شکـر فرو ریزد

من آن فریب که در نرگس تـو میبیـنم / بس آب ِ روی که با خاک ره بر آمیزد

فراز و نشیب بیابان عشق دام بلاست / کجاست شیردلـی کز بلا بپرهیزد

تو عمـر خـواه و صبــوری که چرخ شعبـده باز / هزار بازی از این طـُـرفه تر بر انگیزد. . .

@آناهیتا

حـافظ باز کـردم به یـادت .. : )

چه طرفداری داری.........چشم بزنم



لایک هارو

یادمه یکبار بهم گفت : همیشه به حال پرنده ها و پروازشون غبطه خوردم .
بهش گفتم : پس لازمه هر کسی در زندگی حداقل یکبار سوار هواپیما بشه ! حالا واسه چی این حرف رو زدی ؟
کمی سکوت کرد و ادامه داد : بزرگترین و قویترین آدمها و چیزهایی که بوی دردسر ازشون بلند میشه با اوج گرفتن فقط به یک نقطه تبدیل میشن !
در زندگی از چه نقطه هایی که نترسیدیم ...
نقطه ای که در تعریف ریاضی اش گفته شده : نه طول داره نه عرض و نه ارتفاع ...
با طعنه بهش گفتم : دلت خوشه ها ... من تو زندگی با مشکلاتی مواجهم که آسمونش سهله، به مریخ هم برم بازم برام بزرگ و عظیمند !
تبسمی کرد و گفت : شرط نقطه شدن مشکلات اینه که از زمینش دل کنده باشی و به خدا نزدیک شده باشی ! حالا این شرط رو می پذیری ؟
گفتم : شرط سختیه ؟
گفت : هم بله و هم خیر !
و من از این حرفش چیزی نفهمیدم ! . . .