من علیرضا هستم
کجای این ذهن در به در جای پای تو نبود که خاطرات حضور خودت را هم چال کردی؟ کجا در آغوشت پر باز نکردم که تصویر نفس زدنهام را در این تقویم نمیبینم؟
من علیرضا هستم
می دانی این روزها کارم چیست؟بانوی من...... میايستم کنار دريا و طلوع تو را انتظار میکشم با موج بلند میخيزم بيايی ابر میشوم در آغوش تو نيايی میريزم.
من علیرضا هستم
پس چرا نيستی؟ حالا کجا دنبالت بگردم....من عاشق پرستش توام و خودت هم اين را نمیدانی بانوی من؟
من علیرضا هستم
موسيقی میگذارم کف دستم فوت میکنم برایت فقط لبخند بزن برو کنار پنجره آمدن مرا تماشا کن اريب میبارم بانوی من! مثل اشکهام مثل نتهای کوچولو مثل نگاه تو....
من علیرضا هستم
نگاه مات عشق... باران دیشب....بر ته سیگارهای گیلاس شراب ومستی صبح ....یادگار تو....
من علیرضا هستم
معصومیت از دست رفته ام اینجاست.....در قلب من...بانو...
من علیرضا هستم
آمیزش ترس و احساس تولد کودکی به نام " عشق" هیچ می دانی داستان ما هرگز تکرار نخواهد شد.....
من علیرضا هستم
شکلات و قهوه ی تلخ و مرور هزار باره تو در ذهن پریشان من! دنیایم پر از تو شده ... لعنت به مستی ! که نقش نبودنت را صاف ترسیم می کند!
من علیرضا هستم
مردانگی ام...هنوز بکارت دارد.. سنگینی متانش را با آغوش تو خواهم سنجید!!!
من علیرضا هستم
زندگی را پخش می کنم در مرگ...... جلا می دهم ضمیر عشق را..... لبریز می شوم از مهر تو..... نوای من هنوز اسمت را از بَر است!!!!
من علیرضا هستم
از بهار تقویم می ماند از من استخوانهایی که تو را دوست داشتند.....
من علیرضا هستم
هنوز می گرید دلم در این وانفســــای تنهایی هنوز هم دلتنگی امان می برد در هجوم درد های همیشگی هنوز می رقصد دستان خیالت بر بستر خالی از بودن هایت هنوز هم من ِ تنها خودمم
بازدید
این ارسال را بازنشر کرده است.
·
موبایل ·
ابزارک ·
کلید اشتراک ·
میانبر ·
راهنما ·
شرایط خدمات ·
حریم خصوصی ·
API ·
نقشه سایت ·
تبلیغات ·
تماس
1 ديدگاه
1 
صدای گرفته ی احساسم
14 سال و 10 ماه و 28 روز و 17 ساعت و 39 دقيقه قبلسرفه ی خون آلود دلتنگی
فضای نا آشنای اتاقم
من و کلافه گی اسارتم!
اینجا ؛
بیان کلامت به سردی مرگ است!
اینجا ؛
غربتی به سیاهی انتظار دارد!
اینجا؛
وصال آرزوها ی ممکن اش غیر ممکن است!
....
من در بند لباس صورتی ام هستم!
نگاهم و گوشم با
جیر جیر فنر تخت هم بستر می شوند!
...
دامن سیاه شب و
سوسوی ملیله های رنگی اش
غرش آسمان و بارش هزار باره ی آن!
من آرام می بارم و
زمزمه می کنم همراه قطره های ریز باران:
"وای باران
باران
شیشه ی پنجره را باران شست
چه کسی اما،
نقش تو را از دل من خواهد شست؟!!!"