دلم کمی کودکی می خواهد،

کمی بچگی،

بی تکلیفی،بی نگرانی برای فردا...

دلم کمی خنده می خواهد،

نه لبخند،خنده ای بی پروا همچون پرواز بادبادک در باد،قهقه های ناب کودکانه...

دلم مشق شب می خواهد

با خمیازه های پی در پی،

با یک پاک کن از اونهایی که می گفتن حتی خودکارم پاک می کنن و من بی

صبرانه منتظر نوشتن با خودکار...


دلم بک تکه گچ می خواهد از پای تخته سیاه...

دلم می خواهد بدوم و بدوم وبدوم تا همپای بادشوم به همه جا سرک

بکشم،حتی کوچکترین روزنه ی وجود آدمها...


دلم کمی آرامش ,کمی...

دلم کمی فریاد می خواهد...دلم کمی فردا می خواهد...


اندکی فقط.اندکی کودکی میخواهم....

زیبا بود رزیتا ممنونم خانومی

لطفا

آفرین

ای گفتی سمیرا
میترا

خسيس

دنیا شوورم برام باید شارژ بخره والا شوور نیش که

خا

اینجوری

خیلی مناسبت داشت پیامت خاله..... خجالت دادی

مسخره میکنی آیا آلآن مرا تو ...؟

نه بغرعان

طلافی میکنم ...تلبط

هان چشمام روشن شد

خسته نباشی

سلام

درساتوتموم کردی؟