در این خاک زرخیز ایران زمین
نبودند جز مردمی پاک دین
همه دینشان مردی و داد بود
وز آن کشور آزاد و آباد بود
چو مهر و وفا بود خود کیششان
گنه بود آزار کس پیششان
همه بنده ناب یزدان پاک
همه دل پر از مهر این آب و خاک
پدر در پدر آریایی نژاد
ز پشت فریدون نیکو نهاد
بزرگی به مردی و فرهنگ بود
گدایی در این بوم و بر ننگ بود
کجا رفت آن دانش و هوش ما
که شد مهر میهن فراموش ما
که انداخت آتش در این بوستان
کز آن سوخت جان و دل دوستان
چه کردیم کین گونه گشتیم خار؟
خرد را فکندیم این سان زکار
نبود این چنین کشور و دین ما
کجا رفت آیین دیرین ما؟
به یزدان که این کشور آباد بود
همه جای مردان آزاد بود
در این کشور آزادگی ارز داشت
کشاورز خود خانه و مرز داشت
گرانمایه بود آنکه بودی دبیر
گرامی بد آنکس که بودی دلیر
نه دشمن دراین بوم و بر لانه داشت
نه بیگانه جایی در این خانه داشت
از آنروز دشمن بما چیره گشت
که ما را روان و خرد تیره گشت
از آنروز این خانه ویرانه شد
که نان آورش مرد بیگانه شد
چو ناکس به ده کدخدایی کند
کشاورز باید گدایی کند
به یزدان که گر ما خرد داشتیم
کجا این سر انجام بد داشتیم
بسوزد در آتش گرت جان و تن
به از زندگی کردن و زیستن
اگر مایه زندگی بندگی است
دو صد بار مردن به از زندگی است
بیا تا بکوشیم و جنگ آوریم
برون سر از این بار ننگ آوریم

Akh goftiii

من ایرانیم عشق من این بود

که مهر وطن بهر من دین بود

ببوسم من این خاک پاک وطن

که پاینده شد نام ایران من

همین افتخارم اهوراییم

قلم قاصر از شور و شیداییم

چو این مملکت ملک شیران بود

سلاح من این نام ایران بود

نیازم به میراث ایران من

همان تخت جمشید دشمن شکن

همان قصر پر شوکت و با وقار

همان ملک شاهان با اقتدار

نیازم به فردوسی باخرد

خرد تا ابد نام او می برد

بود افتخارم که ایران زمین

شده مهد رستم یل بی قرین

همان پهلوان دلیر و نژند

بمیرد که ایران نیابد گزند

اگر وارث آن یلان گشته ایم

اگر دل به این مملکت بسته ایم

بسازیم ایران فخر زمان

یه یاری یزدان و ایرانیان

در این خاک زر خیز ایران زمین/نبودند جز مردمی پاک دین



همه دینشان مردی و داد بود/وزان کشور ازاد و اباد بود



نگفتند حرفی که ناید به کار/نکشتند تخمی که ناید به بار



چو مهر و وفا بود کیششان/گنه بود ازار کس پیششان



همه بنده پاک یزدان پاک/همه دل پر از مهر این اب و خاک



پدر در پدر اریایی نژاد/ز پشت فریدون نیکو نهاد



بزرگی به مردی و فرهنگ بود/گدایی در این بوم و بر ننگ بود



کجا رفت ان دانش و هوش ما/که شد مهر میهن فراموش ما



که انداخت اتش در این بوستان/کز ان سوخت جان و دل دوستان



چه کردیم کین گونه گشتیم خوار/خرد را فکندیم زین سان ز کار



نبود این چنین گشور و دین ما/کجا رفت ایین دیرین ما



به یزدان که این کشور اباد بود/همه جای مردان ازاد بود



در این کشور ازادگی ارز داشت/کشاورز خود خانه و مرز داشت



گرانمایه بود انکه بودی دبیر/گرامی بد انکس که بودی دلیر



نه دشمن در این بوم و بر لانه داشت/نه بیگانه جایی در این خانه داشت



اگر مایه زندگی بندگیست/دو صد بار مردن به از زندگیست



بیا تا بکوشیم و جنگ اوریم/برون سر از این بار ننگ اوریم



به یزدان که هرگز جهان افرین/نه با بنده مهر ورزد نه کین



ز نیک و بدت هر چه اید به سر/ز خود بین و ز کرده خود شمر



از ان روز دشمن به ما چیره گشت/که مارا روان و خرد تیره گشت



از ان روز این خانه ویرانه شد/که نان اورش مرد بیگانه شد



چو ناکس به ده کدخدایی کند/کشاورز باید گدایی کند



چو دانش پژوهنده بیند زیان/که بندد به دانش پژوهی میان



به یزدان که ما گر خرد داشتیم/کجا این سرانجام بد داشتیم



بسوزد در اتش گرت جان و تن/به از بندگی کردن و زیستن



اگر مایه زندگی بندگیست/دو صد بار مردن به از زندگیست



بیا تا بکوشیم و جنگ اوریم/برون سر از این بار ننگ اوریم



بیاریم ان اب رفته به جوی/مگر زان بیابیم باز ابروی



شود مردمی کیش و ایین ما/نگیرد خرد خرده بر دین ما



ز فردوسی ام امد این گفته یاد/که داد سخن را چو او کس نداد



چو ایران نباشد تن من مباد/بدین بوم و بر زنده یک تن مباد



سرشت من از میهن بود/من از میهن و میهن از من بود

ای وطن ای مادر تاریخ ساز

ای مرا بر خاک تو روی نیاز



ای کویر تو بهشت جان من

عشق جاویدان من ایران من

ای ز تو هستی گرفته ریشه ام

نیست جز اندیشه ات اندیشه ام

آرشی داری به تیر انداختن

دست بهرامی به شیر انداختن

کاوه آهنگری ضحاک کش

پتک دشمن افکنی ناپاک کش

رخشی و رستم بر او پا در رکاب

تا نبیند دشمنت هرگز به خواب

مرزداران دلیرت جان به کف

سرفرازان سپاهت صف به صف

خون به دل کردند دشت و نهر را

باز گرداندند خرمشهر را

ای وطن ای مادر ایران من

مادر اجداد و فرزندان من

خانه من بانه من توس من

هر وجب از خاک تو ناموس من

ای دریغ از تو که ویران بینمت

بیشه را خالی ز شیران بینمت

خاک تو گر نیست جان من مباد

زنده در این بوم و بر یک تن مباد

دنبال شدی.لایک کاربریتُ زدم

البته به نظر من یه سری از این چیزا رو افراد مغرض درست کردن مثلا شما ببینید همین کلمه غذا به نظر من منطقی نمیاد که این معنیش باشه چون ما کلماتی مانند مغذی، اغذیه و ... داریم که از این کلمه گرفته شده به نظرم باید بیشتر تحقیق کرد