سلام / اولین اتود برای دوستان / این نمونه ی خوبی ست برای این که قبل از آشنایی با مینیمال بنویسید و بعد از آموزش برای تان تفاوت قابل حس باشد / عکسی که می بینید را با دقت نگاه کنید: در هفده کلمه در موردش مطلب بنویسید / اولین جایزه را خودم می دهم: بهترین نوشته یک کتاب مینیمالیستی هدیه می گیرد // دوستان به نوشته های همدیگر با لایک کردن کامنت رای بدید

شیطونی نکنید
نگاه کنید و هر چی می بینید با خودتونه
به واژه بکشید هر چی دوست دارید رو

استاد کمتر از 17 کلمه نمی شه ؟ مک 17 کلمه باید باشه ؟

فقط هفده کلمه

نه / نه کمتر و نه بیشتر
فقط هفده کلمه
تغییر بدید و دوباره بذارید

آن شب مرد تا صبح بیدار بود ! دو پنجره هم بیدار بودند ! هیچ کدامشان عشق بازی نکردند
استاد خودمو ترکوندم شد 17 کلمه . خیلی سخت می گیری ها

مرسی لولی
چراغ اول رو تو روشن کردی

چاکریم استاد
کاری بود که از دستم بر می یومد

منم خودمو کشتم تا 17 تا بشه...

" پنجره ها خیال کرده اند ؛ هرچقدر هم که برایم تار بتنند ، من جز به دام نگاه تو گرفتار نمی شوم "

هجده کلمه ست رفیق

ها که جدا از پنجره نیست... هست؟

نه
پنجره ها
خیال
کرده اند
هر
چهقدر
هم
که
برایم
تار
بتنند
من
جز
به
دام
نگاه
تو
گرفتار
نمی شوم

هرچقدر یک کلمه ست!

به به
دستوز زبان هم بگم
چه قدر که خودش دو تا ست
حالا یکی شده، قبول
ولی هر که قید هست و جدا

باشه...

ایستاده ام خیره به خالی نگاهت، پشت حصار کدام پنجره مانده ای؟به تو نزدیکترم و تو هنوز نیستی
قتل وعام راه انداختی استاد کشته شدم تا بشه 17 تا

قبوله؟
"پنجره ها خیال کرده اند ؛ هر چقدر هم که برایم تار بتنند ، جز به دام نگاه تو گرفتار نمی شوم "

مرسی علی جان
خوبه
آفرین

قبوله باران
ممنون

خواهشت!

می بینی باران؟
یک من کم کردی و تغییری نکرد
چند تا واژه ی دیگه هم می شد کم کنی
و شاید جاش رو کلمات پالوده تری بگیره

حق با شماست...
خب هنوز بلد نیستم... کم کم ازتون یاد می گیرم... : )

مرسی رفیق
تازه شروع شده
کم کم با هم یاد می گیریم

ممنون از شما

خانه سازمانی ، تنها پنجره یک سلول باز است ، مردی در وضعیت آماده چشم انتظار زیبای شبانگاه خویش .
قصه شد برا خودش

به به رفیق
خیلی خوب

چاکریم مقامر عزیز

دوستان استقبال رو از حد لایک به سطح مشارکت نوشتاری برسونن
بهله
تذکر ندم

به به
خیلی هم خوب
چهار ساعت چهار تا نوشته!

سخته آخه

تو آن بالایی / نگاهت میکنم ، ازین پایین ، از عمق ِ وجود ِ خسته ام / ب لبخندی مُـــزدَم را بده نامهربان ِ . . .

مریم خانم هیجده تاست
از این

وقتی #چه-قدر ی کلمه حساب میشه !!! #ازین هم ی کلمه اس حتمن

خسته / چشم در چشم ِ این پنجره ها به پا می خیزم / در شُره انزجارم / برای مکثی زیر ِ تقدیر ِ سیاه

امیدی سراب وار، که کسی هست بشنود صدایت را! کسی درست مثلِ تو؛ تنها! آن بالا .

تنهایم....میان اینهمه پنجره ای که احساس میکنم ادمی پشت ان پنهان است....دریغا.....

خوبه...؟

کرکره‌ها پایین / نبض ِسیــاهـی در واژ‌ه‌ها می‌تپد / چقــدر خوب است حـضـور یکـــ تنهایـی / در پس ِ یک پنجره

همه ی شهر در خوابــــ فرو رفتهــ و من مـثل ِ همیشه پشت آن پنجـره ؛ نظاره گر روزهای #خاکستری خویشم .
--------
مُقـامر سخت بود . ممنـون استاد
کاش میگفتی حداکثـر 20 کلمه
5-6 کلمه رو حذفیدم

لب هایت بازی ِ شطرنجی ـست ک شاهش , شاهانه ب تماشا ـست , و . . سربازهای مَن . . ک همه دل باختند !!


شاید بی ربط ِ , ولی سیاهُ 3فیدی ِ عکس این حسُ بهم داد . . /

پرده ها می افتد عشق برمی خیزد. آن نگاهی که دزدانه تو را می نگرد، از پسِ دیواری، از پیِ تنهایی.

مریم عزیز یک کلمه اضافه داری
.
دریا یک واژه کم
.
گلوریوس سه واژه کم
...
از بچه ها متشکرم
هنوز منتظر نوشتن بقیه ی دوستان هم هستم
با هم در مورد تمام جمله ها حرف می زنیم
بازم ممنون

مقامر صدایت دو واژه است.. صدای تو

#دریا تو دو کلمه کم داری

امیدی
سراب وار،
که
کسی
هست
بشنود
صدایت
را!
کسی
درست
مثلِ
تو؛
تنها!
آن
بالا .

اگه صدایت هو دو تا حساب شه بازم یه دونه کم داری

ببخشید فضولی کردم

میخواستم دقت ِ مقامر ُ زیر ِ سوال ببرم

استاد شوما میتونی بخوسی

مقامر

سراب وار
ینی مانند سراب
اینم دوتاست

اگه اینجوری شه که میگیم قبیله بعد میگیم قبیله از زن ُ مرد ُ پسر ُ دختر تشکیل شده که اینجوری نمیشه

نه چه ربطی داره حمید..مگه من جراحی کردم واژه رو.. وار خودش هست..!

وار چسبیده به سراب / اون وقت باید میگفتی مانند سراب / خواستی ریتم به هم نخوره از این کلمه استفاده کردی

#دریا »»

واژه یا کلمه کوچک‌ترین شکل معنادار از حروف است که می‌تواند به تنهایی به کار رود. برای نمونه «-انه» در واژه‌هایی مانند مردانه، زنانه، مهربانانه، دارای معنی ویژه خود است ولی از آنجا که نمی‌توان آن را به تنهایی به کار برد واژه نامیده نمی‌شود.

وار به تنهایی معنایی ندارد !

خب من قانع شدم !
یه واو میذارم اول جمله ام..
و امیدی سراب وار ...

تنهایم....میان اینهمه پنجره ای که احساس میکنم ادمی خاکستری از جنس من پشت ان پنهان است....دریغا.....

مقامر ِ عزیز ممنون از تذکرت

تو آن بالایی ؛ مثلِ همیشه / نگاهت میکنم ، از عمق ِ وجود ِ خسته ام / ب لبخندی مُـــزدَم را بده نامهربان . . .


بعد تکلیف ِ اون نه تا لایک ِ بالا چی میشه ؟

از دریچه‌ی خیال به آسمان نزاره می‌کنم و گذر عمر!
روزهای بد برای من هرگز به پایان نمی‌رسند ...


----

شرمنده، انقدر گرفتاری و مشکل دارم که وقتِ آزاد برای فکر کردن ندارم! پوچ شدم ...

غوطه ور در این تاریکیِ مُبهَم /پشتِ پرده ی بیحوصلگی پنهان میشوم/ باکی نیست/ میدانم ، سپید است پایانِ شبِ سیه. . . .

یِ دونه اضافه س خودم میدونم ولی هرکاری کردم نشد دیگه

#نیما 18 تا کلمه هستش

#ساناز 19 تا کلمه هستش دو تا اضافه هست

دقیقا"
آغـــــــــا پس منم جملمو به 21 حرف تغییر بدم

از دریچه‌ی خیال به آسمان نزاره می‌کنم و گذر عمر!
روزهای بد ِ من هرگز به پایان نمی‌رسند ...

#آرزو

#نیما

#دریا بازم اگه "واو" اضافه کنی یه کلمه کم داری فک کنم

1.و
2.امیدی
3.سراب وار،
4. که
5.کسی
6. هست
7.بشنود
8. صدایت
.9. را!
10کسی
11درست
12 مثلِ
13 تو؛
14 تنها!
15آن
16 بالا .

اوووم حمید صدایت دوتا نمیشه؟؟؟

نه ببین صدایت ضمیر ِ که چسبیده به صدای

اون وقت خیلی چیزا رو میشه اینجوری دو تا حساب کرد

مثلن » آنها / آن + ها

باید دو تا حساب کنیم ؟

بچه ها من قصد ِ جسارت ندارما

دوره هم داریم ایراد های هم ُ میگیریم

شایدم من اشتباه میکنم

بازم پوزش اگه جسارتی کردم

نه خوبه که میگی..ممنون
اما هر چند الانه کلا ذهنم تعطیل..اما توی شمارش واژه ها یادمه ضمیر ها رو حساب میکردیم.یه چیزایی از زبان فارسی دبیرستان توی ذهنمه.. یه دفتر داشتم واسه کنکور همه رو خلاصه کرده بودم!!عصری اگه حال داشتم پیداش میکنم.

نه حمید جان ناراحت نمیشیم .
به هر حال تو نوشته هات زیباست بیشتر از همه ی ماها به دستـور زبان اشنایی داری .

اهوم دریا احساس میکنم من اشتباه میکنم تو صدایت

حتمن سر بزن تا ما هم آگاه شیم

مرسی عزیز

#آرزو نظر ِ لطفت ِ

راستش ُ بخوایی من همیشه تو ادبیات و زبان فارسی 11 12 میشدم

حمید حوصلم نکشید تا عصر : دی دمه دست بود! نگاش کردم.البته خیلی سریع برگ زدم.فک کنم من تکواژ و واژه را با هم جابجا گرفته بودم...اون ــت میشه تکواژ گمونم..
اما مثلا یه جاش دیدم نوشتم نقش نمای اضافه میشه واژه ..حالا چه را چه کسره..

اهوم اینا میشه واژه / خوب ما تو این جم کسره رو حساب نمی کنیم که / اون وخ با 5 تا کلمه کسره دار سر ُ ته میکردیم

حالا دوست داشتی از اول بنویسش ما هم میلایکیم زیبا بود متنش مرسی

مرسی.
عصر با حوصله میگردمش.ببین در مورد ضمیر چی نوشتم.اگه نبود که محبورم تصحیحش کنم
حسش نی ولی.. : (

مث ِ نیما یه برای کم کرد درست شد تو. یه برای اضافه کن درست ش

آخه حمید جان برایش را کجای دلش بذارم خ : دی
ها مگه کل ضمیرامو سوم شخص کنم!.. ولی یه جوری میشه..
هوووم فوقش من حذف دیگه ۱۲۸

شوما اشتب میکنی میحذفی {ش.قاطی پاتی خوسی } : دی

اوم یه کاریش میکنیم خ ُ هنوز وخت داریم

شنبه مقامر بیاد دهنم ُ سرویس میکنه : دی

تو کار ِ #استاد دخالت کردم : ددی

اصن شکلکت یه چی بودااا : دی قاطی پاتی خوسی
نه مقامر مهربون که..کاریت نداره ؛ )

: دی

حالا میبینیم اینورم کاری نداشته باشه بعدن میخوسونه : دی

اشکال نداره خ ؛ ترکه ی #استاد به ز مهر پدر.. ؛ )

پدر به حد ِ کافی زد ِ نمیخواد استاد خوسته کنه خودش ُ : ددی

مال من چطور بود مقامور؟

#علیرضا یکی کمه

شاید
کم
باشد
اما
هنوز
هم
هستند
انسانهایی
در
لابلای
ندیدن ها
دیده
میشوند
پس
میگویند
هستند !

میبینی عشقم،همه در کندو خوابند.اما من منتظرم تا آخرین شهد را از دهانت تو بچشم.

سلام به استاد، مُقـامر عزیز، چی شد! قرار بود عیبامونو بگین خوب، نمیشه همینطور، کَم کَمَــک، نقد هم بکنین متنامونو، هوم؟

پلکهایم را که می گشایم ... امیدم تنها خلاصه می شود در روزنی تهی ... میان ِ سکوت ِ سرد و خاکستری ِ شهر ... {ضمن عرض ادب و احترام حضور همگی دوستان عزیز ... ببخشید من جسارتا خطاب نخورده اومدم ... حیفم اومد از اینهمه زیبایی بی نصیب باشم }

شهر
هنوزم
مثل
قدیم
است
حتی
از
این
بالا
کجایی
پس
تو !؟
کجایی
که
بتابی
برشهر
خورشید!

@علیرضا یکی کمه 16 تا نوشتی

شاید
کم
باشند
اما
هنوز
هم
هستند
انسانهایی
در
لابلای
ندیدن ها
که
دیده
میشوند
پس
هستند !

شاید کم باشند اما هنوز هم هستند انسانهایی در لابلای ندیدن ها که دیده میشوند پس میگویند هستند !

مرسی دوست های خوب
فدای حمید جان
خیلی لطف کردی
خوشال شدم که هوای بچه ها رو داری
همه ی نوشته ها رو خوندم
شمارش حمید دقیق و درسته
بهترین انتخاب می شه

بحث نمیکنین روی متنها، که این اینطور بود و اون اونطور؟ حداقب هر کس خودش تمایل داشت؟

چشم
این که حتمن بررسی می شه
برای هر نوشته مطلبی و تحلیلی

دم شما مثل هوای اینجا، گـــــــــــــــــرم
+ خسته نباشید و خدا قوت و خیر ببینید از جوونیتون و صد دعای خیر دیگه
منتظر نقدتون هستم، (اگرچه متن خودم قابل این حرفها نیست)

#مقامر وظیفه بود

معیار انتخابت چیه ؟

میان تمام این پنجره های با پرده پوشیده تو را میبینم که به من زل زدی

من هنوز هم تورا با یک نگاه میشناسم

کبوتر سپید!

معیار انتخاب در سه بخش
یکی ساختار واژه ها و رعایت اصول مینیمالیستی
دوم تاثیر متقابل عکس و متن بر روی هم
سوم خلاقیت و شیوه ی نگاه به این روایت تصویری

من اصلن متوجه نشدم که باید هفده کلمه باشه این که الان گفتی یعنی کجای متن ایراد داره؟

متوجه نشدم!

هفده کلمه بودن چالش نوشتاری واسه این که بتونید میناکاری با کلمات انجام بدید

کامل درک نکردم اما یچیزائی دستگیرم شد!

خب
دوستان هستند تا در باره ی نوشته ها شون حرف بزنیم؟

من که هستم !

باز هم فرصت هست برای صحبت در مورد نوشته هامون؟ من باید برم، اما خیلی دوست دارم نقدتون رو بشنوم.

هجده جمله از دوستان رسید
دو سه تایی کمبود واژه و واژه ی اضافی داشتند
که با اغماض پذیرفته شد
چند نکته ی کلی در مورد نوشته های دوستان
آخرین مطلبی که توی بخش مینیمال نوشتم رو بخونید و مشارکت کنید
الان هم از همون بحث شروع می کنم
گله دارم از دوستان
این اولین و ساده ترین کار هست
اونم این که به دقت عکس رو نگاه کنید
حس می کنم بعضی از دوستان حتا عکس رو در قطع بزرگ ندیدند
ینی حتا روی عکس کلیک نکردند روی عکس
اولین بخش نوشتن در مورد یک عکس یا تصویر
یا هر متریالی که موضوع نوشتن می شه شناختنشه
داوینچی وار باید قواعد تشریح اجساد رو یاد بگیرید تا بتونید آناتومی یک جمله رو بفهمید
قدم اول
عکس رو خوب نگاه کنید
داستان عکس رو بدون توجه به تعداد کلمات بنویسید
شخصیت های موجود توی عکس رو بسازید
مثلن
این عکس می تونه این شخصیت ها رو داشته باشه
کلیت ساختمان
هر پنجره به صورت مجزا
مردی که به سمت چپ نگاه می کند
خود عکاس
دو پنجره ی بی کرکره یا کرکره ی بسته
سیاه سفید خاکستری / رنگ های توی عکس
چیزهایی که توی عکس نیستند ولی تعلیق شان توی عکس حضور دارند
اینها یک اتود دم دستی از شخصیت های توی قاب هستند
بعد از نوشتن داستان
می توانید یک کدام از این شخصیت ها را برای روایت انتخاب کنید
از نگاه او این تصویر را ببینید
کسی این چهل پنجره را شمرد؟
یا نه
اصلن مهم نیست
ولی تعدادی از نوشته های دوستان عاشقانه هایی سنجاق شده به عکس هستند
و به هیچ وجه نمی توانند به حس عکس نزدیک شوند
عکس سیاه و سفید
با خطوط سخت و سرد
مردی رسمی پوش و خشک
پنجره های پنهان
همه چیز از سردی می می گوید و تا حدی تلخی
آن وقت نوشته های عاشقانه
دوستان گل
نویسنده بودن یعنی بازیگر بودن
یعنی نقش پذیرفتن و هم حس شدن با واقعه
قرار نیست هر آنچه در فکر خود دارید را به زور توی حلق شخصیت داستان بریزید
شما خالق یک سری واژه اید
که باید واژه را بشناسید
مکانی که باید برقصید را بفهمید
و متناسب با فضا خود را نشان دهید
.
توصیه ای دوستانه
عاشقانه نوشتن، به استفاده مکرر از واژه های مستعمل عاشقانه نیست
کمی هم فضاهای اجتماعی را تست کنید
کلمات خودتان را پیدا کنید
نگاه تازه پیدا کنید
.
در نوشته بعدی چند نمونه از نوشته های خوب را با هم نگاه می کنیم

ممنون ! واقعا درست گفتین !

انگشتی که دکمه را فشار داد،دری که بسته شد،پخش ملودی آرام و صدای خوشامدگویی به طبقه چهارم حتا،هیچ تغییری در چهره ی مرد بوجود نیاورد.آینه ی آسانسور قامت مسافرش را در خود مرور کرد. مردی خشک و اتو کشیده ،با لباس رسمی و موهایی مرتب و روغن زده...
به جلوی در اتاقش که رسید ،کلید رادر قفل چرخاند به خیال اینکه مثل همیشه اولین کارمندی است که کرکره های پنجره ی اتاقش را بالا میبرد،پنجره را باز می کند و اجازه میدهد سلولش نفس بکشد...ولی اینبار اتفاقی تازه افتاده بود همسایه ی سمت چپ ،زودتر از او پنجره اش را باز کرده بود.به قاب خالی پنجره خیره شد ،فقط کبوتری روی آن نقش بسته بود.
شاید! نامه ای به پاهای پستچی و پروازی بر بال کبوتری...

الان که به نوشته خودم دوباره نگاه میکنم می بینم شاید بهتر باشه دو سه خط اولو حذف کنم نقش زیادی تو روایت قصه /البته اگه بشه اسمشو گذاشت قصه/ نداره

***
به جلوی در اتاقش که رسید ،کلید رادر قفل چرخاند به خیال اینکه مثل همیشه اولین کارمندی است که کرکره های پنجره ی اتاقش را بالا میبرد،پنجره را باز می کند و اجازه میدهد سلولش نفس بکشد...ولی اینبار اتفاقی تازه افتاده بود همسایه ی سمت چپ ،زودتر از او پنجره اش را باز کرده بود.به قاب خالی پنجره خیره شد ،فقط کبوتری روی آن نقش بسته بود.
شاید! نامه ای به پاهای پستچی و پروازی بر بال کبوتری...

خیلی خوب بود این نوشته علی
خیلی
آفرین

آفرین به شما و نگاه خوب شما
[اندر احولات علی: موقع تشویق های مهربانانه استاد و ذوق مرگ شدن علی]