هي صبح شد و باز به اميد تو شُو شد / هي از چيش من اشك به ياد تو ولو شد. من لِـبدي مَـفلوك و تو بشكن بالو بنداز / شِفتِش نميدم از حركاتت دلُم اُو شد. دل دُشتم و جز دل چي چي دُشتم كه ز مَردم، / يِي عمر قايم كِرده بودُم، باز چَپوُ شد. جِـر دادي و شِـر كردي و پيوند و پوكوندي، / اي اَرقِـه مالونديش و خودت گفتي يهو شد. گفتم يَله شم تو شاچراغ تيرشه ببندم، / تا بلكه حاليم شه كه چیطو شد كه ايطو شد؟! پلكيدم و پلكيدم و افسوس ...ها بله، / تا مَشت شدي شيره ي جونم روِ رو شد. در هر كِـر و هر سوك تو رو هي جار زدم من،/ يعني كه بدون تو دلُم غرق اَلُو شد. من شاپركم، بچه ي فلك از به چلُـوندُم، / دل لِه شد و بازيچه واسي دس بچو شد. ديشو چغليت كرد سمندر، كاكو سِي كن، / ئي بسه زبون از غم عشق تو قَـدُو شد.