امروز ... 27تیرماه ... مصادف است با سالروز ورودم به #دنبالر ! قصد داشتم تا مطلب بلندی را که در این‌باره در دفتر خاطراتم نوشته بودم ، برایتان پست کنم ،اما ... میدانم که حوصله خواندن ندارید ،لذا چکیده‌ای از آنرا به یادگار در #دیدگاه ،برایتان مینویسم ... ! دوست‌تان دارم ، چون همیشه ...

یکسال پیش در چنین روزی از مکانی دیگر به‌اینجا هجرت کردم !

همراه با تعدادی دیگراز دوستانی که آنها نیز قصد مهاجرت داشتند ...


تازه وارد بودیم و نا آشنا با محیط و اشخاص ،

و افراد ساکن در اینجا ،با آغوشی گشاده و دستی مهربان ... پذیرای ما شدند ...

دراین یکسال دستهای بسیاری را به گرمی فشردیم [مجازی] و پاسخ سلام‌هایمان را با مهربانی گرفتیم [حقیقی]

اشخاص زیادی در این مدت از جمع دنبالرخارج و دوستان جدید فراوانی به این محفل افزوده شدند
وغم‌ها و شادی‌هایشان را با یکدیگر تقسیم کردند.

در یکسالگی حضورم در این جمع، وقت آن رسیده‌است تا برای همه شکستگی‌ها و کوتاهی‌هایم،
عذر تقصیر خواسته و از یکایک شما عزیزان طلب عفو و بخشش نمایم !

در یکسالی که رفت، سعی‌م براین بود تا کَسی ازمن رنجیده خاطر نگردد ... [هرچند که امری محال مینماید]

هیچ دوستی را ایگنور نکردم ... حتی برای یکبارهم دیدگاه را نبستم ... از دنبال کردن هیچ کاربری انصراف ندادم
به تمامی خطاب‌ها و خصوصی‌ها پاسخ دادم ...

و در یک کلام سعی کردم مهربانتر از آنی باشم که هستم!

و چه بسیاردرددلهای دوستان را ،چه درخصوصی و چه درعمومی شنیدم ...
و در حد توانم به راهنمایی دوستان جوانم اقدام کردم !

ودر این روز که به سالروز تولدم میماند ...

امید دارم که اگر قصوری بوده با بزرگواری و محبت همیشگی‌تان ببخشائیدم!

و چون همیشه منتظر انتقادت و نظرات شیرینتان هستم [علی‌بابا]