گاهی وختا توي اتوبوس خودمو شيش تيكه میكنم که یه صندلی گیر بیارم و بشینم روش، بعدش می گردم و با دقت یک آدم محتاج و مفنگی رو انتخاب می کنم و صندلیمو می بخشم بهش؛ بعد یه حسی بهم دس می ده تو مایه های خدا در حال انتخاب پیر و پیغمبرش!