مامان كه بود كنارم واسش آهنگ حلقه طلايي معين رو گذاشتم ميگه اين چي بود ؟ خيلي خوشگله آهنگش ! گفتم معين ميخونه ديگه ! بعد يادمون اومد حدود 16 سال پيش تو عروسي دايي اينو ميزدن من درحاليكه دامن قرمز توپ توپي با لباس صورتي تنم بود و موهامو از پشت با روبان سبز بسته بودم و دو تا دندون جلوم افتاده بود با اين ميرقصيدم

منم 16 سال پیش با یه سرافان قرمز تو عروسی خالم میرقصیدم / چه تفاهمی

چه ذهنی دارید شوما ها ....
من یادم نیست دیروز چی خوردم اینا حَرف از 16 سال پیش میزنن : دی

همچی با آب و تاب تعریف میکنن × اوف رنگاشونم یادشونه ...

هر کی بگه رنگ لاکِش چی بوده واسش شوَر پیدا می کُنَم [آیکون ترول ]

حجی یادمه ولی نمیگم

هَر کی دُرُغ بِگه : دی

نه دروغم چیه آخه عسکام موجوده

حجت من اون موقع هم لاك قرمز زده بودم حتا يه جوراب شلواري سفيد پام بود با يه جوراي از اينايي كه لبه هاش هم تور داشت

ايمان مرض

اين شكلكه موهاي كوتاه شده ي الانته ها

آره بده مگه؟

خيليم خوب مگه گفتم بده بيشتر از گيس پريشون بهت مياد

یه شوهر کَردن دیگه اینقدر توضیحات نداشت : دی

شوهر بخوره تو سرت ، آرزو رو داديم واسه 77 پشتمون بسه

اصن کسی درباره موهام ازت نظر خواست؟
یه ضرب المثل معروف هست که میگه : کسی نیست الهه رو بگیره میگه آرزو رو دادیم رفت واسمون بسه

زَره مار اصن برو گمشو اگه من اومدم دعه ديگه ياهو باهات حرف بزنم
اصن اينجا چيكار ميكني برو احيا بزن تو سر و كله ي خودت

فدا سرم نمیای مگه منتت میکنم ؟ خدا زده تو سرمون ....به اندازه کافی احیا شدیم

پ چي باز بيا منت كشي واسم پي ام بذار buzz بزن اصن التماس كن

الهه در خواب بیند پنبه دانه

شتر گَهي لپ لپ خورد گَه دانه دانه

تو رو ارواح امواتت یه امشبه رو مارو کوتاه بیا بذار با شادی و خوشی بخوابیم این دهنمون بسته بمونه

بخوس بينم ميمون

خدا آدمو دیوانه کنه ولی به گیر دیوانه نندازه

الهي آمين خدا ان شالله همه مان را آدم كند

بِکَپین تا عدم پیگیری نزدم : ئی

توجه کنی ما 2 ساعت پیش داشتیم بحث میکردیم تا حالا کجا بودی عمو؟

مَراسم احیا از پای تی وی در کنار دنبالر : دی

دیر رسیدی دیگه حالا انشاالله اجرت با دنبالر

خداوند ان شاالله شماهارا آدم كند عَمام الايه لايه لايه

تو آدم شدی ما هم میشیم ... که فک کنم آدم شدن تو مصادف بشه با ظهور آقا

من فرشته م از نوع ابليسش

بابلیسم نیستی تو چه برسه ابلیس

پ چي كه ! من يه عَمامي هستم كه از همه چي مُبرّام