در آخرین لحظه دیدار به چشمانت نگاه كردم و گفتم بدان اسمان قلبم با تو یا بی تو بهاریست همان لبخندی كه توان را از من می ربود بر لبانت زینت بست. و به آرامی از من فاصله گرفتی بی هیچ كلامی. من خاموش به تو نگاه می كردم و در دل با خود می گفتم :ای كاش این قامت نحیف لحظه ای فقط لحظه ای می اندیشید كه اسمان بهاری یعنی ابر باران رعد وبرق و طوفان ناگهانی و این جمله ،جمله ای بود بدتر از هر خواهش برای ماندن و تمنایی بود برای با او بودن

من گذاشتم راحت با هم خوش باشن ... اونم راحت شد دیگه مجبور نیست دروغ بگه...من به خدا سپردمش

behtarin karo kardi azizam

شاید...ولی پشیمون نیستم ...درست تنهام ولی خوشحالم با کسی نیستم

ba inke tanhayi bad dardie ama in be khodet bastegi dare ke bekhay ba kasi bashi ya na

مطمئن باش برو...

ضربه ات کاری بود،دل من سخت شکست...

وچه زشت به من و سادگی ام خندیدی!...

به من و عشقی پاک که پر از یاد تو بود...

و به این قلب یتیم!

که خیالم میگفت تا أبد مال تو بود...

تو برو تا راحت تر تکه های دل خود را آرام سرهم بند زنم...