زنده باد صلح و ننگ بر جنگ..

صلح یعنی آشتی، یعنی نبود دغدغه، تشویش. یعنی پرهیز از کشمکش، تنفر از ستیز. صلح یعنی خلع سلاح. آتش بس. یعنی ترک مناقشات، هشیاری جامعۀ بشری. صلح یعنی یک آرمان جهانی. یعنی دوستی، سازندگی. صلح یعنی ملک الشعرای بهار، یعنی فغان از جغد جنگ و گسستن و شکستن پر و بال او. صلح یعنی دختری که هرگز به عمرش تانک ندید. صلح یعنی هزار موضوع خوب دیگر...
پس زنده باد صلح

جنگ یعنی ناتوانی در حل بحران های اقتصادی، یعنی رایزنی بر اریکۀ قدرت نشستگان، چاره جویی سوداگران برای نجات سقوط بازار، یعنی اتخاذ تصمیمات شوم، یعنی دروغ پردازی رسانه ای، یعنی آتش بیاری معرکه.
جنگ یعنی مصرف هزینه های اجتماعی برای سلاح، فشنگ و پوکه، یعنی ثروت انبوه کارخانجات اسلحه سازی، یعنی تخریب محیط زیست، نابودی شهر.
جنگ یعنی رحم نکردن به سالمندان، به زنان وکودکان، یعنی شکنجۀ اسرا، یعنی ناله های اندوهگین برای عزیزان گمشده، زجه مادران برای دردانگان از دست رفته، اشک فرزندان برای پدرانی که هرگز بازنخواهند گشت.
جنگ یعنی آخرین درجۀ جهل بشری، واپسین رتبۀ دیوانگی .
پس ننگ بر جنگ!