پاییز هم اومد؛فصل دلتنگی؛از من به شماها یه پند؛سعی نکنید تو این دلتنگی ها،بخواین با دنیای مجازی رفع دلتنگی کنید؛دلتون گرفت برید سراغ دوستای دنیای واقعی

با آدما مثل خودشون رفتار میکنم؛حاضرم رک باشم و رک حرفام رو بگم حتی به قیمت از دست دادن چند دوست اما الکی ادعای دوستی نکنم

تابستون به من یاد داد صبور باشم در مقابل گرماش؛

بزرگترین مشکل من تو این چند ماه این بود که دلتنگ مامان میشدم،می خواستم دلتنگی رو با دنیای مجازی رفع کنم؛با آدمایی که همه جوره حواسم بهشون بود و اونا این رفتار منو به حساب وظیفه دونستند و خودشون خیلی راحت و شیک و مجلسی کنار کشیدن و به اصطلاح همه غم و غصه دارند؛دلیل نداره تو این موقعیت عادی از نظر اونا،کنارم باشن

اما خوب گذشت؛تابستون رفت و شب های بلند پاییز از راه رسیدن؛همین بلند بودن شب ها باعث میشه سریع روزهای کوتاه فراموش بشن

از فردا یه روزهای خاص شروع میشه؛روز هایی که پر از دغدغه های زندگیم هست اما باید سعی کنم با دغدغه ها کنار بیام؛شاید هم باهاشون دوست شدم